ΜΟΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΕΥΗ

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΘΕΡΜΟΜΟΝΩΣΗ

2012-02-26T10:22:00.001+02:00

Σε πολλές περιπτώσεις ηεφαρμογή εξωτερικής θερμομόνωσης είναι αδύνατη ή τουλάχιστον τόσο δαπανηρή πουκαθίσταται ασύμφορη. Για παράδειγμα: πολύ στενά μπαλκόνια που με την εφαρμογήτης εξωτερικής θερμομόνωσης περιορίζονται ακόμη περισσότερο, ή πολλάστοιχεία που χρειάζονται να μεταφερθούν λίγο πιο έξω ώστε να μπορεί ναεφαρμοσθεί η εξωτερική θερμομόνωση, όπως τέντες, Air Condition, κλπ. Επίσης όταν υφίσταταικάποια βεράντα ως δώμα ενός διαμερίσματος όπου η θερμομόνωσή της σχεδόν καθίσταταιαδύνατη, καθώς τα ύψη που απαιτούνται για τη θερμομόνωσή της είναι τέτοια ώστετο δάπεδο της βεράντας να βρίσκεται σε μεγαλύτερο ύψος από το εσωτερικό δάπεδοτου άνωθεν διαμερίσματος. Αυτό θα εγκυμονούσε κινδύνους για πλημμύρισμα του ενλόγω διαμερίσματος, προκαλώντας ενδεχομένως και υγρασίες στην οροφή τουδιαμερίσματος που θέλουμε να θερμομονώσουμε.

Η εσωτερική θερμομόνωση τότεαποτελεί ίσως τη μόνη δυνατότητα θερμομόνωσης. Ο τρόπος εφαρμογής από τηνεσωτερική όψη των εξωτερικών τοίχων ή ακόμη και της οροφής απαιτεί ιδιαίτερηπροσοχή, ώστε να μην προκληθούν μελλοντικά προβλήματα. Εστιάζουμε σε μερικά απόαυτά:

1) Η αποφυγή συμπύκνωσης υδρατμών πίσω απότα θερμομονωτικά υλικά, στις παγωμένες επιφάνειες των εξωτερικών τοίχων.

2) Η αποφυγή συμπύκνωσης υδρατμών στοδάπεδο και η εμφάνιση ανερχόμενης υγρασίας (συνήθως με περιορισμένα συμπτώματα)

3) Η πρόκληση ατυχημάτων (ηλεκτρολογικών ήυδραυλικών)κατά τη στερέωση είτε θερμομονωτικών φύλλων είτε σκελετούγυψοσανίδας.

Για την αποφυγή αυτών των προβλημάτων χρησιμοποιούμεσυγκεκριμένες κάθε φορά μεθόδους. Προτείνουμε πάντως την επικόλλησηθερμομονωτικών πάνελ πλήρως επικολλημένων στους εξωτερικούς τοίχους ή τιςοροφές, ακόμη και αν το σύστημα επιβάλει τη στερέωσή του, με φραγή υδρατμών στοσημείο επαφής τους με το δάπεδο και χρήση ανιχνευτή μετάλλων ή ηλεκτρολογικούρεύματος σε περίπτωση που πρέπει να στερεώσουμε κάτι.

Πλεονεκτήματατης εσωτερικής θερμομόνωσης:

Από σχετικά μικρότερο έως και πολύ μικρότερο κόστος σεσχέση με την εξωτερική θερμομόνωση.

Μπορεί να περιορίσει θερμογέφυρες που ακόμη και ηεξωτερική θερμομόνωση δεν μπορεί και να δώσει λύσεις (πχ στη βάση εξωτερικού ήεσωτερικού τοίχου που καταλήγει σε εξωτερικό σε επαφή με μαρκίζα ή βεράντα).

Μπορεί να περιορίσει το μέγεθος του έργου επιλύονταςτμήματα ενός τοίχου.

Δεν αλλάζει την εξωτερική όψη του κτηρίου.

Δεν προκαλεί προβλήματα με γείτονες καθώς δεν εξέχει τηςοικοδομικής γραμμής ή των συνόρων του οικοπέδου (κάτι που στην εξωτερική θερμομόνωση πολλές φορέςσυμβαίνει).

Δεν μειώνει το πλάτος σε μπαλκόνια ή βεράντες.

Ο χώρος θερμαίνεται πολύ γρήγορα μόλις βάλουμε σελειτουργία τα θερμαντικά σώματα.

Δεν έχει επιπλέον κόστος ασφάλισης των εργαζομένων στοΙΚΑ καθώς οι εργασίες γίνονται από εταιρείες στεγασμένου επαγγέλματος.

Απαιτεί μικρότερο χρόνο ολοκλήρωσης των εργασιών σε σχέσημε τον αντίστοιχο της εξωτερικής θερμομόνωσης.

Μπορεί να γίνει οποιαδήποτε εποχή του έτους και κάτω απόοποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες, καθώς οι εργασίες εκτελούνται στο εσωτερικό τουκτηρίου.

Μειονεκτήματατης εσωτερικής θερμομόνωσης:

Μειώνει τον εσωτερικό λειτουργικό χώρο των δωματίων μιαςκατοικίας ή ενός χώρου γραφείων.

Δεν προστατεύει το κέλυφος του κτηρίου από τις καιρικέςσυνθήκες (όπως το κάνει η εξωτερική θερμομόνωση).

Αν τοποθετηθεί στην οροφή, μειώνει το ύψος του χώρου.

Προκαλεί μεγαλύτερη όχληση σε κατοικήσιμους χώρους απότην εξωτερική θερμομόνωση, δεδομένου ότι οι εργασίες εκτελούνται στο εσωτερικότου κτηρίου.

Δεν μπορεί πλέον να γίνει εκμετάλλευση τηςθερμοχωρητικότητας των τοίχων ή της πλάκας του κελύφους και με τον τρόπο αυτόδεν επανακτινοβολείται η θερμική ακτινοβολία προς τα έσω. Έτσι ο εσωτερικόςχώρος ψύχεται πολύ πιο γρήγορα από ό,τι ένας αντίστοιχος με εξωτερικήθερμομόνωση.

Δεν επιτυγχάνει την εξωτερική ανακαίνιση της όψης τουκτηρίου που όμως επιτυγχάνεται με την εξωτερική θερμομόνωση.

Γιώργος Μαυρουλέας

ΔιεύθυνσηΤεχνικού Τμήματος της MONOTECH

Τηλ.Επικοινωνίας: 80 111 111 77, 210 88 41578Mobile: 6977606823

(Δεν επιτρέπεταιη αναδημοσίευση των κειμένων ή τμήματος αυτών χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τουσυγγραφέα)

ΣΤΕΓΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΚΗΠΟΥ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΓΚΑΡΑΖ. ΤΑ ΕΥΠΑΘΗ ΣΗΜΕΙΑ

2012-02-01T12:21:00.000+02:00

Ένα πολύ μεγάλο ποσοστό της υγρομόνωσηςκήπων πάνω από υπόγειο γκαράζ αστοχούν άμεσα ή σε μικρό χρονικό διάστημα απότην εφαρμογή των μονώσεων. Οι αιτίες διαφέρουν ανά περίπτωση αλλά μπορεί ναείναι πολλές και όχι απλά μία. Θα προσπαθήσουμε παρακάτω να δούμε ποιοι λόγοιμπορεί να οδηγήσουν σε αστοχία της μόνωσης ενός κήπου πάνω από γκαράζ υπογείου:

1)Η κακή εφαρμογή τωνυλικών από το συνεργείο που θα εφαρμόσει την υγρομονωτική στρώση. ΣτηνΕλλάδα επειδή οι τεχνικοί δεν εκπαιδεύονται (όπως συμβαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη) η εφαρμογή υπολείπεταισημαντικά της απαιτούμενης ποιότητας. Η διασφάλισή της εξαρτάται καθαρά από τοπάθος και το μεράκι του επιχειρηματία και από το κατά πόσο θα δώσει τοαπαραίτητο βάρος στην εκπαίδευση (διαρκήκαι σε βάθος) του προσωπικού του. Βέβαια η εκπαίδευση αυτή πρέπει να στηρίζεταισε αξιόπιστη γνώση των θεμάτων της μόνωσης που δυστυχώς λείπει από τη χώρα μας.

Κακή εφαρμογή μπορεί να γίνεισε πάρα πολλά τμήματα της εφαρμογής. Από το καλό καθάρισμα του δαπέδου της επιφάνειαςμέχρι τον τρόπο επικόλλησης.

Η εμπειρία αλλά και ο ορθόςτρόπος εφαρμογής αποτελεί μία παράμετρο που δεν μπορούμε να αναλύσουμεπεραιτέρω σ’ αυτή την ανάρτηση καθώς θα ανάλωνε ένα τεράστιο κεφάλαιο από μόνοτου, για να μην πούμε ολόκληρο βιβλίο.

2)Η λανθασμένη επιλογή των υλικών. Είναι σημαντικό νακατανοηθεί πως η υγρομόνωση ενός κήπου δεν μπορεί να έχει ένα βραχύ χρονικόορίζοντα ζωής. Η δαπάνη ανακατασκευής της είναι μεγάλη καθώς απαιτείται ναφύγουν όλα τα φυτά και το χώμα προκειμένου να εφαρμοσθούν τα στεγανοποιητικάυλικά και να επανατοποθετηθούν μετά απ’ αυτήν. Κατά συνέπεια ο μακρύς χρονικάορίζοντας μιας μόνωσης κήπου πάνω από γκαράζ, θα έπρεπε να είναι από τα βασικάαιτήματα του ιδιοκτήτη ή κατασκευαστή. Η μακροβιότητα της μόνωσης όμως εξαρτάταικαι από τα υλικά που θα επιλεγούν για την εφαρμογή.

Τα υλικά θα πρέπει ναεξασφαλίζουν τα παρακάτω:

α) τηναντοχή τους στην επίθεση του ριζικού συστήματος των φυτών.

β) ναμην τραυματίζονται εύκολα.

γ) να έχουν δυνατότητα υψηλής πρόσφυσης στουπόστρωμα ώστε να διασφαλίζεται όσο το δυνατόν η αποφυγή πλημμυρισμού ολόκληρηςτης στεγανωτικής στρώσης.

δ) Να αντέχουν σε μόνιμη καταπόνηση υδάτων.

3) Τοπώς όμως θα επιλέξουμε τα υλικά μας εξαρτάται σημαντικά και από το πώς είναικατασκευασμένο και το υπόστρωμα. Επειδή ο κήπος είναι ιδιαίτερα απαιτητικός όπωςπροαναφέραμε είναι σημαντικό το υπόστρωμα να είναι όσο γίνεται πιο λείο. Ανώμαλες επιφάνειες από σκυρόδεμα ή άλλαυλικά αυξάνουν τις πιθανότητες αστοχίας των υλικών αλλά και δυσκολεύουν τηνεφαρμογή κι ως εκ τούτου ως ένα σημείο συμβάλουν στην πρόκληση λαθών.

4)Ευπαθή σημεία που μπορούν να προκαλέσουν υδρογέφυρα. Τέτοιαμπορεί να είναι σωλήνες νερού ή αποχέτευσης, καλώδια ή σωλήνες καλωδίων, σαθράεπιχρίσματα ή σαθρό γενικά υπόστρωμα (κυρίως στις κάθετες επιφάνειες τουκήπου). Έχει τύχει μάντρα γειτονικής ιδιοκτησίας να αποτελεί τοίχο του κήπουπάνω από υπόγειο γκαράζ. Ο αρμός διακοπής εργασιών όπως γίνεται αντιληπτόμεταξύ του κήπου και της γειτονικής μάντρας, θα έπρεπε να αντιμετωπισθεί ωςαρμός διαστολής κατά τη στεγανοποίηση του κήπου, διαφορετικά θα αστοχούσε ηυγρομόνωση ή καλύτερα θα μειωνόταν δραματικά ο χρόνος ζωής της από τη διαρκήκαταπόνησή της στο σημείο αυτό.

5)Ο τραυματισμός των στεγανωτικών στρώσεων μετά την εφαρμογή τους. Οτραυματισμός μπορεί να προκληθεί από διαφορετικές αιτίες. Οι πιο σημαντικές είναι:

α) τραυματισμός πριν από την τοποθέτηση τουχώματος και των φυτών. Συνήθως οφείλεται σε σημειακούς τραυματισμούς απόπτώσεις αντικειμένων ή μπάζων από υψηλότερους ορόφους κατά την κατασκευή, από έτεραοικοδομικά συνεργεία ή προσωρινή αποθήκευση υλικών ή πολύ βαρέων εργαλείων (πχ παλέτεςαπό κάποιο υλικό ή κάποια στοιχεία ικριώματος κλπ).

β) τραυματισμός από κατά τη διάρκεια της πλήρωσηςτου κήπου με χώμα. Είναι το πιο συνηθισμένο πρόβλημα. Όταν δε λαμβάνονται τακατάλληλα μέτρα προστασίας είναι εύκολο να τραυματιστούν οι στεγανωτικέςστρώσεις και να πλημμυρίσει η μόνωση του κήπου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα: Έχωγίνει μάρτυρας διάστρωσης σκύρων για αποστράγγιση ενός κήπου πάνω από υπόγειομε χρήση μηχανήματος τύπου Bobcat,πάνω σε απόλυτα εκτεθειμένες ασφαλτικές μεμβράνες που είχαν χρησιμοποιηθεί ως στεγανωτικήστρώση του κήπου. Μάλιστα στις ανεστραμμένες δοκούς, οι τροχοί του Bobcat ήδη είχαν ήδη καταστρέψει τις στεγανωτικέςστρώσεις.

γ) τραυματισμός των στεγανωτικών στρώσεων μετάτην επιχωμάτωση του κήπου. Αυτός μπορεί να προκληθεί είτε από κηπουρικέςεργασίες κατά τη φύτευση των φυτών ή και κατά τη συντήρησή τους, είτε από φυτάμε πολύ επιθετικό ριζικό σύστημα (πχ τα μπαμπού). Η επιλογή των φυτών πρέπει ναγίνεται πάντα με κριτήριο την αντοχή των στεγανωτικών στρώσεων στο ριζικό τους σύστημακαι μάλιστα σε βάθος χρόνου, όταν δηλαδή το φυτό θα βρίσκεται σε πλήρηανάπτυξη.

6)Από υπέρβαση του ύψους της υγρομονωτικής στρώσης από το χώμα. Σεμία τέτοια περίπτωση τα ύδατα μπορούν να παρακάμψουν τη στεγανωτική στρώση καινα πλημμυρίσουν τον κήπο. Το χαμήλωμα της στάθμης του χώματος από την περίμετροεδώ κρίνεται απολύτως αναγκαίο.

Γιώργος Μαυρουλέας

ΔιεύθυνσηΤεχνικού Τμήματος της MONOTECH

Τηλ.Επικοινωνίας: 80 111 111 77, 210 88 41578Mobile: 6977606823

(Δεν επιτρέπεταιη αναδημοσίευση των κειμένων ή τμήματος αυτών χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τουσυγγραφέα)

ΝΕΡΟ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ Ή ΣΤΗΝ ΟΡΟΦΗ – ΣΤΟ ΤΑΒΑΝΙ

2012-01-26T09:02:00.005+02:00

Υγροποίηση - συμπυκνώματα πάνω σε μη θερμομονωμένο δοκάρι. Εδώ η υγρασία της ατμόσφαιρας του σπιτιού υγροποιείται πάνω στην παγωμένη επιφάνεια και τρέχει προς τα κάτω.

Όταν οι θερμοκρασίες τουπεριβάλλοντος είναι χαμηλές σε εξωτερικές επιφάνειες ενός κτηρίου που δεν είναιεπαρκώς ή καθόλου θερμομονωμένες, εμφανίζονται συνήθως σταγόνες πουπεριγράφονται από πολλούς ανθρώπους ως «ίδρωμα του τοίχου». Όταν το φαινόμενο εμφανίζεται στην οροφή, οι σταγόνες κάποιες φορές είναι χοντρές και δίνουν την εντύπωσηότι υπάρχει διαρροή στην υγρομόνωση της οροφής (αν υφίσταται τέτοια). Μάλιστατα σημεία αυτά βρίσκονται συνήθως γύρω από δίεδρες ή και τρίεδρες γωνίες της οροφής με τους εξωτερικούς τοίχους ή ακόμη και σε δίεδρες ή τρίεδρες γωνίες πουσχηματίζονται από την οροφή και εσωτερικές δοκούς αλλά και τις αντίστοιχες μεταξύ εξωτερικών τοίχων μεταξύ τους ή και με το πάτωμα.

Συμπυκνώματα και μύκητες δεν εμφανίζονται μόνο στις ορο-
φές αλλά και στους τοίχους ή και τα πατώματα. Εδώ η κο-
λώνα δεν είναι θερμομονωμένη και εμφανίστηκαν μύκητες.

Για το συγκεκριμένο θέμαέχουμε ξαναγράψει σε προηγούμενη ανάρτηση. Τα προβλήματα αυτά οφείλονται σευγροποιήσεις υδρατμών (συμπυκνώματα) του εσωτερικού σπιτιού πάνω σε μηθερμομονωμένες επιφάνειες. Δεν αποτελούν συνεπώς διαρροές της υγρομονωτικήςστρώσης. Πάνω σ’ αυτές τις επιφάνειεςαργά ή γρήγορα μάλιστα θα εμφανισθούν και μύκητες. Οφείλονται συνεπώς σε διαφορά θερμοκρασίας (το εσωτερικό της οικίας είναι θερμό και η εξωτερική ατμόσφαιρα είναι κρύα).

Σε επιφάνειες που ο αερισμόςείναι πιο δύσκολος τα συμπτώματα επιδεινώνονται (πχ ντουλάπες ή πίσω από έπιπλαή πίνακες ή καθρέπτες κλπ). Από την άλλη οι δίεδρες και ακόμη περισσότερο ήτρίεδρες γωνίες είναι πάντα πιο κρύες από τις γειτονικές τους επιφάνειες τωντοίχων ή των οροφών. Κατά συνέπεια ενισχύεται στα σημεία αυτά το φαινόμενο της συμπύκνωσηςτων υδρατμών.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα: ηπαραγωγή υδρατμών σε ένα διαμέρισμα που κατοικείται από πέντε άτομα είναι περίπου80 λίτρα νερού την εβδομάδα. Όσο δηλαδή μία γεμάτη μπανιέρα νερού. Ανυπολογίσουμε ότι το ένα κυβικό εκατοστό νερού όταν εξατμισθεί μας δίνει περίπου10 λίτρα υδρατμών, μπορούμε να καταλάβουμε πόση ποσότητα και πυκνότητα από αυτούςδιαχέεται στην εσωτερική ατμόσφαιρα του κτηρίου.

Εδώ στην τρίεδρη γωνία του μπάνιου εμφανίσθηκαν μύκητες αν και η οροφή
οι τοίχοι τα δοκάρια και οι κολώνες είναι θερμομονωμένα. Η μικρή όμως
θερμογέφυρα που προκαλείται από το στηθαίο που δεν έχει θερμομονωθεί
είναι υπεύθυνη για το σύμπτωμα. Στο μπάνιο παράγεται μεγάλη ποσότητα
υδρατμών και μάλιστα σε υψηλή θερμοκρασία και οι υγροποιήσεις είναι
χεδόν αναπόφευκτες.

Η παραγωγή των υδρατμώνγίνεται ποικιλοτρόπως. Από τις ανάσες των ανθρώπων ή και ενδεχομένως των φυτώνκαι των κατοικιδίων, από το μαγείρεμα, από το μπάνιο, από την χρήση θερμάστραςπετρελαίου (τύπου Κεροζάν) ή υγραερίου (χωρίς μπουριά εκτόνωσης των υδρατμών)κλπ.

Η τοπικότητα του φαινομένουαρκετές φορές προβληματίζει τους ενοίκους που μερικές φορές αδυνατούν νασυλλάβουν το μηχανισμό συμπύκνωσης των υδρατμών. Το σύνηθες ερώτημα είναι γιατίσ’ αυτό το σημείο και όχι στα άλλα σημεία της οικίας. Αν όμως κάποιοςπαρατηρήσει προσεχτικά ή χρησιμοποιήσει θερμοκάμερα θα διαπιστώσει ότι τασημεία που εμφανίζονται οι υγροποιήσεις είτε είναι πιο παγωμένα από τις υπόλοιπεςεξωτερικές επιφάνειες (άρα εμφανίζουν μικρότερη θερμική αντίσταση) είτε δεναερίζονται επαρκώς, είτε βρίσκονται πιο κοντά σε σημεία παραγωγής υψηλήςποσότητας υδρατμών, είτε τέλος γιατί βρίσκονται προς τη βόρεια ή δυτική όψη τουκτηρίου, από όπου και φυσούν συνήθως οι παγωμένοι άνεμοι το χειμώνα. Ενίοτεοφείλεται και στο κατά πώς κινείται ο παγωμένος άνεμος και πια σημεία τουκτηρίου καταπονούνται περισσότερο από την περιδίνηση του ανέμου που προκαλείταιαπό εμπόδια (γειτονικά υψηλότερα κτήρια, στοιχεία του κτηρίου κλπ).

Δείτε το σχηματισμό από σταγόνες και πως αυτές τρέχουν πάνω στην επιφάνεια του εξωτερικού παγωμένου τοίχου. Μοιάζουν με υγρό τύπου κόλα, αν και κάποιες φορές σε σπίτια (μη καπνιστών κυρίως) οι σταγόνες είναι πολύ καθαρές. Δεν είναι όμως υγρασία που έρχεται από έξω αλλά το συμπύκνωμα των υδρατμών του εσωτερικού του σπιτιού πάνω στις παγωμένες (γιατί δεν έχουν θερμομονωθεί) επιφάνειες. Η ποσότητα των συμπυκνωμάτων κάποιες φορές μπορεί να είναι πολύ μεγάλη και να κάνει τον άπειρο σε τεχνικά ζητήματα ιδιοκτήτη να τρομάζει και να θεωρεί ότι το νερό προέρχεται από έξω. Η ένταση των συμπυκνώσεων κατά τη διάρκεια βροχής (πάντα όμως σε συνδυασμό με κρύο) είναι λογικό επόμενο της αύξησης της σχετικής υγρασίας στην ατμόσφαιρα και άρα στο εσωτερικό της οικίας που εκ των πραγμάτων εντείνει το φαινόμενο. Αργά ή γρήγορα στα σημεία αυτά θα εμφανισθούν και μύκητες.

Άλλη συνηθισμένη απορία τωνενοίκων είναι γιατί δεν εμφανιζόταν στο παρελθόν και εμφανίσθηκε μόλις πρόσφατατο φαινόμενο.

Και σ’ αυτό μπορούμε ναδώσουμε απάντηση οι οποία συνδέεται με πολλές παραμέτρους για τις οποίες ήδηέχουμε γράψει σε προηγούμενη ανάρτηση. Πάντως οι παράμετροι αυτοί έχουν νακάνουν με τρεις κυρίως κατηγορίες:

α) με τον καιρό (πχπρωτοφανής διάρκεια κρύου σε συνδυασμό με υψηλή σχετική υγρασία της ατμόσφαιρας)

β) με αλλαγή συνηθειών στη χρήση του κτηρίου(πχ αλλαγή του ενοίκου, μείωση του εξαερισμού των χώρων, γέννηση παιδιού,ασθένεια κλπ) και

Οι σταγόνες του νερού και τα τρεξίματα τρομάζουν τους ενοί-
ους που θεωρούν ότι το νερό προέρχεται από έξω. Από έλλει-
ψη εμπειρίας και τεχνικής κατάρτισης, αδυνατούν να πιστέ-
ψουν πως είναι δυνατόν "όλο αυτό το νερό να προέρχεται α-
πό υγροποιήσεις". Η αλήθεια είναι ότι η ποσότητα του νερού
που συμπυκνώνεται μπορεί να είναι πολύ μεγάλη σε κάποιες
περιπτώσεις.

γ) σε αλλαγές μέσα ή έξω από το κτήριο (πχαλλαγή των παλαιών κουφωμάτων και υαλοπινάκων με άλλα που δεν αναπνέουν το ίδιο,αγορά θερμάστρας κλπ).

ΠΡΟΣΟΧΗ: τα συμπτώματακάποιες φορές μπορεί να ξεγελούν και να προσομοιάζουν με συμπτώματα καιυγρασίας από έξω προς τα μέσα. Αν και σπάνια αυτό συμβαίνει και πρέπει ο έμπειρος τεχνικός να μπορεί να το εντοπίσει προκειμένου να δώσει τη σωστή λύση. Με το φαινόμενο αυτό, πως διακρίνουμε σε τέτοιες περιπτώσεις αν είναι εξωτερικής προέλευσης υγρασία ή συμπυκνώματα υδρατμών και με άλλα σχετικά με τοθέμα, θα ασχοληθούμε πιο λεπτομερώς σε επόμενη ανάρτηση.

Γιώργος Μαυρουλέας

ΔιεύθυνσηΤεχνικού Τμήματος της MONOTECH

Τηλ.Επικοινωνίας: 80 111 111 77, 210 88 41578Mobile: 6977606823

(Δεν επιτρέπεταιη αναδημοσίευση των κειμένων ή τμήματος αυτών χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τουσυγγραφέα)

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΩΜΑ

2012-01-20T07:16:00.000+02:00

Λαδομπογιά: Χρησιμοποιείται κυρίως σε επιφάνειες που
απαιτείται συχνός καθαρισμός πχ όπως σ' αυτό τον τοίχο
κουζίνας. Δεν μπορεί να χρωματισθεί από πάνω με υδατοδια-
λυτή βαφή.

1)Μη χρωματίσετε πάνω από παλαιά αλκυδική βαφή (ντουκόχρωμα ή λαδομπογιά) μεακρυλικής βάσεως ή άλλη υδατοδιαλυτή βαφή, γιατί η δεύτερη θα καταστραφείσυντόμως.

2)Για καλύτερο και μακροβιότερο αποτέλεσμα στο χρωματισμό ενός κτηρίου ελέγχουμεμε το υγρασιόμετρο την υγρασία του υποστρώματος. Αναυτή υπερβαίνει τη φυσιολογική σχετική του υγρασία, τότε χρειάζεται νααναμένουμε περισσότερο προκειμένου να στεγνώσει.

3)Το ξύλο είναι ιδιαίτερο υλικό με σημαντικά μεγαλύτερη φυσιολογική σχετικήυγρασία από τα υπόλοιπα δομικά υλικά (από 12% ως 14%). Παράλληλαείναι υδρόφιλο και διογκώνεται ή συρρικνώνεται αναλόγως της υγρασίας του χώρου.Συνεπώς η προστατευτική χρώση του πρέπει να είναι υδρόφοβη και ελαστική.

4)Καθαρίζουμε προσεχτικά από τη σκόνη την επιφάνεια που πρόκειται να χρωματίσουμε όχιμόνο για ένα άρτιο αισθητικά αποτέλεσμα αλλά και για τη μακροβιότητα της χρώσης.

5)Δεν αναμειγνύουμε μεγαλύτερη ποσότητα νερού από αυτή που αναγράφει οπαρασκευαστής στη συσκευασία ή στα τεχνικά φυλλάδιά του. Τονερό όχι μόνο αραιώνει το χρώμα μειώνοντας την έντασή του αλλά και το καθιστάπιο αδύναμο ως προς την πρόσφυσή του στο υπόστρωμα, με αυξημένους πόρους καιλιγότερο στεγανό.

Το χρώμα ομορφαίνει το χώρο και αλλάζει τη διάθεση αυτών
που το χρησιμοποιούν.

6) Τα χρώματα στις εξωτερικές επιφάνειεςχρειάζεται να ακολουθούν κανόνες που σχετίζονται με τις κλιματολογικές συνθήκεςπου επικρατούν κατά τη διάρκεια της εφαρμογής. Τέτοιοιείναι:

α)ποτέ δεν εφαρμόζουμε το χρώμα κάτω από έντονη ηλιοφάνεια σε συνδυασμό με υψηλήθερμοκρασία. Το πιθανότερο είναι ότι σύντομα θα ρηγματωθεί. Ακολουθούμε πάντατη σκιά και σ’ αυτή χρωματίζουμε τις επιφάνειες.

β)Το ίδιο με το παραπάνω θα συμβεί όταν πνέει ισχυρός άνεμος. Η αφύγρανση του χρώματοςκάτω από ισχυρό άνεμο είναι ταχύτατη προκαλώντας πόρους στην επιφάνειά του καισυνεπώς καθιστώντας το μη στεγανό.

γ)Δεν εφαρμόζουμε ποτέ χρώσεις όταν η θερμοκρασία περιβάλλοντος είναι κάτω από 5^οC ήόταν πρόκειται να πέσει κάτω από αυτό το βαθμό τις αμέσως επόμενες ώρες. Τονερό στους 4^οCέχειτο μικρότερο όγκο και στους 0^οC εμφανίζει το μεγαλύτερο (όταν γίνεταιπάγος δηλαδή).

δ)Δεν εφαρμόζουμε χρώσεις σε επιφάνειες εκτεθειμένες σε βροχή όταν ο καιρόςδείχνει πως θα σύντομα θα βρέξει ή όταν ψιχαλίζει.

Γιώργος Μαυρουλέας

ΔιεύθυνσηΤεχνικού Τμήματος της MONOTECH

Τηλ.Επικοινωνίας: 80 111 111 77, 210 88 41578Mobile: 6977606823

(Δεν επιτρέπεταιη αναδημοσίευση των κειμένων ή τμήματος αυτών χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τουσυγγραφέα)

ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΟΒΑΔΕΣ

2012-01-19T09:48:00.002+02:00

Καταρηγματωμένη επιφάνεια από σωρεία λαθών
στην εφαρμογή των επιχρισμάτων.

1) Βρέξτεκαλά την επιφάνεια που πρόκειται να επιχρισθεί.Αυτό θα βοηθήσει στην πρόσφυση των επιχρισμάτων και θα αποφύγετε μελλοντικέςαποκολλήσεις. Ειδικά στις οροφές η διαβροχή πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερηεπιμέλεια. Προσοχή όμως, κατά την διάρκεια των εργασιών εφαρμογής τουεπιχρίσματος δεν πρέπει στις επιφάνειες να παραμένει πλεονάζον νερό. Αυτόμπορεί να το εξασφαλίσει κάποιος αν ακουμπώντας την παλάμη του στο υπόστρωμαδιαπιστώσει ότι αυτή υγραίνεται. Σ’ αυτή την περίπτωση θα πρέπει να περιμένειλίγο ακόμη ώσπου το πλεονάζον ύδωρ να απορροφηθεί από το υπόστρωμα.

Η συμβουλή ισχύει για όλες τις στρώσεις(πεταχτό, οδηγούς, λάσπη γεμίσματος και φινίρισμα).

2)Το πεταχτό πρέπει να είναι πάντα το πιο ισχυρό από τις υπόλοιπες στρώσεις.Αυτό σημαίνει ότι κατ’ αρχήν ο λόγος νερού προς τσιμέντο στο μίγμα, πρέπει ναείναι ο μικρότερος δυνατός και σε κάθε περίπτωση μικρότερος από τις επόμενεςστρώσεις. Συνηθισμένο λάθος είναι να ρίχνουν περισσότερο νερό στο μίγμα τασυνεργεία εφαρμογής, οπότε με τον τρόπο αυτό, το μίγμα όχι μόνο γίνεται πιοαδύναμο αλλά και πιο ελαστικό. Αυτό συνεπώς μπορεί να οδηγήσει σε μελλοντικέςαποκολλήσεις του επιχρίσματος αλλά και σε πρόσθετη ρηγμάτωση των επιστρώσεωντου πεταχτού.

3)Με το πεταχτό δεν πρέπει να καλύπτουμε όλη την επιφάνεια.Καλύπτοντας το 90 % της επιφάνειας με πεταχτό, μπορείτε να εξασφαλίσετε τοβέλτιστο αποτέλεσμα.

4) Ξεκινήστε με ράμματα και το νήμα τηςστάθμης (ζύγι) και σε επιλεγμένα σημεία της περιμέτρου μιας επιφάνειαςτοποθετείστε σημειακούς οδηγούς με λάσπη. Θα σας βοηθήσουν ναεπιπεδώσετε πολύ γρήγορα την επιφάνεια αλλά και στη γρήγορη και ορθή εφαρμογήτων οδηγών. Προσοχή: όταν χρησιμοποιείτε το ζύγι (νήμα της στάθμης) σεεξωτερικό χώρο δεν πρέπει να πνέει δυνατός άνεμος. Σε τέτοια περίπτωση υπάρχειο κίνδυνος να ξεφύγετε από την κάθετο.

5) Σε όλα τα στοιχεία από σκυρόδεμαελέγχουμε αν το καλούπι είχε επαλειφθεί με ορυκτέλαιο ή λινέλαιο το οποίο έχειπαραμείνει στην επιφάνεια του σκυροδέματος. Η παρουσία τουελαίου μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη και ανεπαρκή πρόσφυση του επιχρίσματοςκαι πιθανόν σε μελλοντική του αποκόλληση.

Ανσυμβαίνει κάτι τέτοιο με χημικό ήμηχανικό τρόπο (πχ. υδροβολή πολύ υψηλής πίεσης) πρέπει να απομακρυνθεί τοέλαιο πριν την έναρξη των εργασιών επίχρισης.

6) Στις οροφές (και όχι μόνο) οτεχνίτης-εφαρμοστής πρέπει να πετάει με το μυστρί το επίχρισμα και όχι να τοτραβάει με το φραγκόφτυαρο, να το εφαρμόζει δηλαδή σπατουλαριστό,γιατί κατά το δεύτερο τρόπο εφαρμογής εγκλωβίζεται σημαντική ποσότητα αέρα,μειώνοντας ουσιαστικά την επιφάνεια πρόσφυσης του επιχρίσματος.

7) Το εξωτερικό επίχρισμα δεν πρέπειποτέ να είναι πιο σκληρό από το υπόστρωμά του.Πάντα ακολουθούμε τον κανόνα, από το πιο σκληρό στο πιο ελαστικό κατευθυνόμενοιαπό το υπόστρωμα προς την επιφάνεια. Διαφορετικά η επιφάνεια θα ρηγματώσει.

8) Τα γύψινα επιχρίσματα είναι ιδανικάγια το εσωτερικό του κτηρίου, δεδομένου ότι συμβάλουν στην αναπνοή του και στηδιατήρηση του χώρου στην ιδανική σχετική υγρασία. Ογύψος έχει την ικανότητα να απορροφά την πλεονάζουσα υγρασία του χώρου και νατην αποδίδει όταν ο χώρος αυτός ξηραίνεται.

9) Ανάμεσα στα έτοιμα επιχρίσματα και σ’αυτά που αναμιγνύονται στο εργοτάξιο προτιμήστε τα έτοιμα. Ηκατάλληλη κοκκομετρία των αδρανών και η καθαρότητά τους, σε συνδυασμό με τηνορθή αναλογία του μίγματος σε τσιμέντο, συμβάλουν σε ένα ικανοποιητικόαποτέλεσμα.

10) Σε εσωτερικό υπογείου (ειδικά ότανέχει προηγηθεί στεγανοποίηση από την εσωτερική όψη των τοιχίων) δεν πρέπει ναχρησιμοποιείται ασβέστης στο μίγμα του επιχρίσματος τόσοτων τοιχίων όσο και των εσωτερικών τοίχων.

11) Σε σημεία (κυρίως στην οροφή) όπουυπάρχουν καλώδια τα οποία εξέχουν της υπόλοιπης επιφάνειας, χρησιμοποιείστεεπισκευαστικό μη συρρικνούμενο ινοπλισμένο κονίαμα γιατην επίχρισή τους και όχι συμβατικό κονίαμα. Υπάρχει κίνδυνος να εμφανισθείρωγμή κατά το μήκος τους.

12) Τα επιχρίσματα στις εξωτερικές επιφάνειεςχρειάζεται να ακολουθούν κανόνες που σχετίζονται με τις κλιματολογικές συνθήκεςπου επικρατούν κατά τη διάρκεια της εφαρμογής. Τέτοιοιείναι:

α)ποτέ δεν εφαρμόζουμε το επίχρισμα κάτω από έντονη ηλιοφάνεια σε συνδυασμό μευψηλή θερμοκρασία. Το πιθανότερο είναι ότι το επίχρισμα θα καταρηγματωθεί.

β) Τοίδιο με το παραπάνω θα συμβεί όταν πνέει ισχυρός άνεμος. Η αφύγρανση τουμίγματος κάτω από ισχυρό άνεμο είναι ταχύτατη.

γ) Δενεφαρμόζουμε ποτέ επιχρίσματα όταν η θερμοκρασία περιβάλλοντος είναι κάτω από 5^οC ήόταν πρόκειται να πέσει κάτω από αυτό το βαθμό τις αμέσως επόμενες ώρες. Τονερό στους 4^οCέχειτο μικρότερο όγκο και στους 0^οC εμφανίζειτο μεγαλύτερο (όταν γίνεται πάγος δηλαδή).

δ) Δενεφαρμόζουμε επίχρισμα σε επιφάνειες εκτεθειμένες σε βροχή όταν ο καιρός δείχνειπως θα σύντομα θα βρέξει ή όταν ψιχαλίζει.

13) Όταν στο μίγμα του επιχρίσματοςχρησιμοποιούμε άμμο θαλάσσης, τότε αυτή πρέπει να έχει ξεπλυθεί πολύ καλάώστε να φύγει το αλάτι. Με τον ίδιο τρόπο ενεργούμε και για την ποταμίσια άμμο,μόνο που ο στόχος εδώ είναι η απομάκρυνση των οργανικών στοιχείων από την άμμο.Πάντως ανάμεσα σε ποταμίσια και θαλασσινή άμμο επιλέξτε τη δεύτερη. Τα οργανικάπρόσμικτα της πρώτης την καθιστούν πιο αφερέγγυα ως προς την καθαρότητα τωνεπιβλαβών προσμίξεων.

14) Το πάχος της κάθε στρώσηςεπιχρίσματος δεν πρέπει να υπερβαίνει τα δύο εκατοστά στασυμβατικά επιχρίσματα, ειδικά αν αυτά είναι εκτεθειμένα στις καιρικές συνθήκες.Με τον τρόπο αυτό μειώνουμε σημαντικά τις ρηγματώσεις στην επιφάνειά τους.

15) Πάντα όταν το υπόστρωμα τουεπιχρίσματος διαφοροποιείται (πχ από οπτόπλινθους σε σκυρόδεμα) πρέπει να μεσολαβεί υαλόπλεγμα ανθεκτικόσε υψηλή αλκαλικότητα. Το νευρομετάλ δεν είναι η καταλληλότερη επιλογή σ’ αυτήτην περίπτωση, καθώς δεν επιτρέπει την ικανοποιητική διασπορά του επιχρίσματος πίσω από αυτό καιάρα την απαιτούμενη πρόσφυση επί του υποστρώματος.

Η έλλειψη αρμών διαστολή και η μη τήρηση πολλών από
τους κανόνες που αναφέρονται στο άρθρο, οδήγησαν στην
καταρηγμάτωση των σοβάδων αυτής της πολυκατοικίας.

16) Κάθε τσιμεντοκονίαμα και συνεπώςκάθε επίχρισμα που περιέχει τσιμέντο, χρειάζεται συντήρηση με διαβροχή κατά τηνωρίμανσή του (το διάστημα ωρίμανσης είναι περίπου μιαεβδομάδα). Για την αποφυγή όμως ξεπλύματος του επιχρίσματος τις πρώτες ώρεςμετά την εφαρμογή, είναι ορθό η διαβροχή να γίνει με ψεκασμό (νέφους υδρατμών)και όχι με λάστιχο απευθείας στις επιφάνειες. Αν ο χώρος που επιχρίσθηκε είναιυπόγειος και οι θερμοκρασίες χαμηλές δεν απαιτείται για το πρώτο 24ωρο συντήρηση.

17)Για την επίτευξη ικανοποιητικού αποτελέσματος στην πρόσμιξη των υλικών προσέχουμεώστε η αναλογία των υλικών προς ανάμιξη να είναι συγκεκριμένη και ακριβής.Ειδικάη πλεονάζουσα ποσότητα ύδατος στο μίγμα το καθιστά πολύ πιο αδύναμο.

18)Ποτέ δεν πρέπει να ρίχνουμε επιπλέον ύδωρ στο μίγμα προκειμένου να τοκαταστήσουμε πιο εργάσιμο. Μπορούμε μόνο να το αναδεύσουμε. Ανπαρά τη νέα ανάδευση δεν επιτυγχάνεται η αναγκαία εργασιμότητα του επιχρίσματος,τότε το μίγμα πρέπει να πεταχτεί. Συνεπώς πρέπει να αναδεύουμε τόσο επίχρισμαόσο μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε σε μιάμιση περίπου ώρα που αποτελεί και το open time του τσιμέντου.

19)Η ανάδευση του μίγματος είναι προτιμότερο να γίνεται με μηχανικά μέσα και όχιμε το χέρι. Εξασφαλίζεται με αυτό τον τρόπο η καλύτερηομογενοποίησή του και αποφεύγονται τα συσσωματώματα τσιμέντου ή ασβέστη ή τωναδρανών. Ειδικά τα συσσωματώματα του ασβέστη αποτελούν την πιο συνηθισμένηαιτία στην εμφάνιση απανθισμάτων στο επίχρισμα.

20)Αποφύγετε τη χρήση γαλβανισμένων γωνιοκράνων σε συμβατικά επιχρίσματα πουπεριέχουν στο μίγμα ασβέστη. Επιλέξτε είτε επικαδμιωμέναείτε από αλουμίνιο ή πλαστικό. Η παρουσία του ασβέστη στο μίγμα δημιουργεί ένα ιδιαίτεραοξειδωτικό περιβάλλον για το σίδερο και η προστασία του γαλβανίσματός του δεν επαρκεί.Ως αποτέλεσμα θα οξειδωθεί, θα διογκωθεί και θα εξολκύσει το επίχρισμα στηνακμή – γωνία που έχει τοποθετηθεί.

21) Το επίχρισμα, κατά την εφαρμογή του,στη βάση των κάθετων επιφανειών πρέπει να εξομαλύνεται και να μαζεύεται ό,τιπερισσεύει από το δάπεδο. Με τον τρόπο αυτό θα γλυτώσετε σημαντικάέξοδα εξομάλυνσης όταν το επίχρισμα θα έχει πήξει και θα χρειασθεί να γίνουνστεγανοποιητικές επεμβάσεις στα σημεία αυτά για την αποφυγή ανερχόμενηςυγρασίας.

22) Αποφύγετε την τοποθέτηση σκοτίας στιςεξωτερικές επιφάνειες με συμβατικό επίχρισμα. Οι μικρές διαφορές στιςσυστολές και διαστολές του επιχρίσματος και του στοιχείου που διαμόρφωσε τησκοτία, επιτρέπει την εισροή ομβρίων πίσω από αυτή και τη σταδιακή αποσάθρωσητων επιχρισμάτων της περιοχής. Ειδικά σε περιοχές με συχνό παγετό το πρόβλημααυξάνεται δραματικά. Σε μια τέτοια περίπτωση είναι προτιμότερο το συμβατικόεπίχρισμα να σταματήσει λίγο πριν τη σκοτία και αντ’ αυτού το κονίαμα που θαπεριβάλλει τη σκοτία, να είναι από επισκευαστικό μη συρρικνούμενο ινοπλισμένορητινοκονίαμα.

23) Σε μεγάλες επιφάνειες που δεδιακόπτονται από κάποιο στοιχείο, πρέπει να αφήνεται αρμός διαστολής στοεπίχρισμα, είτε υπό τη μορφή σκοτίας, είτε με τη μορφή αρμού που θα σφραγισθείμε ειδικό ελαστικό αρμοσφραγιστικό υλικό.

Ρωγμή στη βάση του στηθαίου που προκλήθηκε από τη δια-
στολή της μόνωσης.

24) Όταν το στηθαίο ενός δώματος δεν είναιαπό οπλισμένο σκυρόδεμα αλλά από οπτοπλινθοδομή, τότε στο σημείο της βάσης τουστηθαίου πρέπει να αφήνεται σκοτία ήαρμός που θα σφραγισθούν με αρμοσφραγιστικό. Η διαστολή της μόνωσηςείναι δεδομένο ότι θα ανοίξει στο σημείο αυτό αρμό διακοπής εργασιών.

25) Τα επιχρίσματα πρέπει να ξεκινούνμετά την παρέλευση 28 ημερών από την ολοκλήρωση των οπτοπλινθοδομών.Διαφορετικά πάντα θα υπάρχει ο κίνδυνος να προκληθεί ρωγμή στο σημείο που ηοπτοπλινθοδομή θα συναντά τη δοκό στην οροφή. Καθώς το κονίαμα σύνδεσης τωνοπτόπλινθων μεταξύ τους αφυδατώνεται, χάνει σε όγκο και συρρικνώνεται ελαφράπροκαλώντας αρμό στην οροφή. Αν η επιφάνεια επιχρισθεί πριν την ολοκλήρωση της αφύγρανσηςκαι συνεπώς της συρρίκνωσης, τότε το επίχρισμα θα παρακολουθήσει την κίνηση τουυποστρώματός του και η ρωγμή θα εμφανισθεί και σ’ αυτό.

26) Τοποθετούμε νεροσταλάκτες στοεπίχρισμα προσέχοντας όσα περιγράψαμε πιο πάνω για τα γωνιόκρανααλλά και σε προηγούμενη ανάρτησή μας ειδικά γι’ αυτούς.

27) Τα αδρανή και κυρίως η άμμος δενπρέπει να είναι εκτεθειμένα στα όμβρια ή να διαβρέχονται από εμάς, γιατί ηπλεονάζουσα ποσότητα νερού στο μίγμα από την υγρασία τους, θα το καταστήσει πιοαδύναμο. Σε περίπτωση που έχουμε άμμο θαλάσσης την οποίαξεπλύναμε από το αλάτι, πρέπει να περιμένουμε να στεγνώσει για την εφαρμογή της.Διαφορετικά αν αυτό είναι αδύνατον ενεργούμε ως εξής: Μειώνουμε δραστικά τούδωρ του μίγματος και αναδεύουμε επαρκώς το μίγμα. Αν το μίγμα είναι ύφυγρο καιμη εργάσιμο, προσθέτουμε μικρές ποσότητες ύδατος στο μίγμα και αναδεύουμε μέχρινα πετύχουμε την ιδανική αναλογία.

28) Δεν εφαρμόζουμε συμβατικό επίχρισμα πάνω σε επιφάνεια από ελαφρότουβλα. Το πιο ελαστικό υπόστρωμα των ελαφρότουβλων θα οδηγήσει σε πολλές και πυκνές ρηγματώσεις το επίχρισμά μας.

Γιώργος Μαυρουλέας

ΔιεύθυνσηΤεχνικού Τμήματος της MONOTECH

Τηλ.Επικοινωνίας: 80 111 111 77, 210 88 41578Mobile: 6977606823

(Δεν επιτρέπεταιη αναδημοσίευση των κειμένων ή τμήματος αυτών χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τουσυγγραφέα)

ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΠΛΑΚΑΚΙΑ Ή ΜΑΡΜΑΡΑ

2012-01-16T08:54:00.000+02:00

1) Πριν την τοποθέτηση τωνπλακιδίων, σχεδιάστε σε χαρτί μιλιμετρέ και σε κλίμακα, το δάπεδο ή τον τοίχοπου θέλετε να επενδύσετε. Βεβαιωθείτε ότι διαστρώνοντας τα πλακίδια δεν καταλήγετεσε μικρές φέτες σε κάποια ή κάποιες από τις πλευρές του δαπέδου ή του τοίχου.

Αποσαθρωμένο αρμοκονίαμα σε αρμούς μεταξύ πλακιδίων.

2) Σε μεγάλες επιφάνειες ήεπιφάνειες εκτεθειμένες στις καιρικές συνθήκες αποφύγετε τα μεγάλων διαστάσεωνπλακίδια. Σε διαφορετική περίπτωση αυξήστε κατ’ αρχήν σε πλάτος τον αρμό μεταξύτων πλακιδίων και κατά δεύτερον αυξήστε τους αρμούς διαστολής. Τέλοςχρησιμοποιείστε μια ελαστική κόλλα αντί τις συμβατικές. Οι κόλλες τύπου butter επίσηςανταποκρίνονται εξίσου καλά, αν όχι καλύτερα, δεδομένου ότι δεν αφήνουν κενάστην επιφάνεια συγκόλλησης και κατάσυνέπεια δεν προκαλούν ευπαθή σημεία επιρρεπή σε θραύση από κάποιο βάρος.

3) Βρέξτε από την προηγούμενη μέρα επαρκώς τηνεπιφάνεια (που σκοπεύετε να επενδύσετε) αλλά και τα πλακίδια. Θα αυξήσετεσημαντικά την πρόσφυσή τους.

4) Η επιφάνεια της τσιμεντοκονίαςπάνω στην οποία θα επικολληθούν τα πλακίδια πρέπει να είναι σταθερή. Για τηνεπίτευξη αυτής της σταθερότητας απαιτείται η τσιμεντοκονία να είναι ισχυρή (ναπεριέχει δηλαδή το μίγμα επαρκή ποσότητα τσιμέντου και τη μικρότερη δυνατήαναλογία νερού προς τσιμέντο) και να έχει ωριμάσει ορθά. Ψαθυρές επιφάνειες(πράγμα όχι τόσο σπάνιο) δεν επιτρέπουν την καλή πρόσφυση των πλακιδίων και συμβάλλουνσε μελλοντική αποκόλλησή τους.

Εμφάνιση αλάτων στην επιφάνεια εξωτερικού δαπέδου. Η
αιτία βρίσκεται στο ότι δεν ξεπλύθηκε επαρκώς η άμμος θα-
λάσσης ώστε να απομακρυνθεί το αλάτι.

5) Αν στην τσιμεντοκονίαυποστρώματος για την επικόλληση πλακιδίων χρησιμοποιείται άμμος θαλάσσης, τότεαυτή πρέπει να ξεπλένεται επιμελώς πριν χρησιμοποιηθεί στο μίγμα. Αποφεύγετε μ’αυτό τον τρόπο, την εμφάνιση αλάτων ανάμεσα στους αρμούς μεταξύ των πλακιδίωναλλά και την τοπική αποσάθρωση του αρμοσφραγιστικού κονιάματος. Τέλος αποφεύγετεακόμη και μελλοντικές τοπικές θραύσεις πλακιδίωνπου οφείλονται στα άλατα και τις χημικές τους αντιδράσεις με το περιβάλλον τους.

6) Τοποθετείστε διαχωριστικόφύλλο όταν κάτω από μάρμαρα χρησιμοποιείτε ασφαλτικές στρώσεις (ειδικά αν αυτέςπεριέχουν διαλύτες πχ. όπως το ασφαλτικό βερνίκι ή η ασφαλτική μαστίχη). Υπάρχεικίνδυνος το μάρμαρο να λεκιάσει. Ειδικά στα λευκά μάρμαρα το λέκιασμα αυτόδείχνει πιο έντονο.

7) Όταν επενδύετε ένακλιμακοστάσιο εξωτερικού χώρου εκτεθειμένο στα όμβρια, πρέπει να αφήνετε αρμό τουλάχιστον3mm πλάτουςανάμεσα στο ρίχτι και το σκαλοπάτι. Ο αρμός κατόπιν πρέπει να σφραγίζεται μεαρμοσφραγιστική μαστίχη (πχ πολυουρεθανικής βάσεως και όχι με αρμοκονίαμα).Αποφεύγουμε με τον τρόπο αυτό την εισροή ομβρίων από τα σημεία αυτά που είναιυπεύθυνη αρκετές φορές για ανερχόμενες υγρασίες στις κουπαστές ενόςκλιμακοστασίου.

8) Δώματα ή μαρκίζες ήπλατύσκαλα ή ακόμη και εξωτερικοί αύλειοι χώροι, που όμως έρχονται σε επαφή με τουςεξωτερικούς τοίχους ενός κτηρίου, όταν επενδύονται με μάρμαρα πρέπει νααφήνονται αρμοί μεταξύ των πλακών και να σφραγίζονται με αρμοκονίαμα. Αν αυτόδεν καλύπτει την αρχιτεκτονική αισθητική σύλληψη του χώρου, τουλάχιστον ταμάρμαρα πρέπει να επικολλώνται με ελαστική κόλλα πάνω σε τσιμεντοκονίαυποστρώματος στεγανοποιημένη με ελαστικό τσιμεντοειδούς βάσεως ή πολυουρεθανικήςβάσεως (πάνω στο οποίο έχει γίνει επίπαση με χαλαζία) υλικό. Αποφεύγουμε μεαυτό τον τρόπο τη μεταφορά της υγρασίας κάτω από τα μάρμαρα και την εμποδίζουμενα έρθει σε επαφή με στοιχεία του κτηρίου στα οποία μπορεί να προκαλέσει βλάβες.Η ύπαρξη αρμών, πληρωμένων από κάποιο αρμοκονίαμα, επιτρέπει τη στεγανοποίηση τηςεπιφάνειας (όποτε μελλοντικά χρειασθεί) με υλικά που δεν αλλάζουν την όψη τωνμαρμάρων (κυρίως ενδοεπιφανειακής δράσης), κάτι που δεν επιτυγχάνεται ότανμεταξύ των πλακών των μαρμάρων δεν αφήνεται αρμός και απλώς εφάπτονται μεταξύ τους.

9) Αποφύγετε απορροφητικάμάρμαρα σε δάπεδα εξωτερικών χώρων εκτεθειμένων σε όμβρια. Σταδιακά θαεμφανίσουν άλατα και απολεπίσεις.

Γιώργος Μαυρουλέας

ΔιεύθυνσηΤεχνικού Τμήματος της MONOTECH

Τηλ.Επικοινωνίας: 80 111 111 77, 210 88 41578Mobile: 6977606823

(Δεν επιτρέπεταιη αναδημοσίευση των κειμένων ή τμήματος αυτών χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τουσυγγραφέα)

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΙΟ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΑ ΣΟΒΑΡΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΑ ΛΑΘΗ ΠΟΥ ΚΑΘΙΣΤΟΥΝ ΣΧΕΔΟΝ ΑΔΥΝΑΤΗ ΤΗ ΜΟΝΩΣΗ ΤΟΥΣ;

2012-01-08T08:53:00.002+02:00

Όπως έχουμε προαναφέρει για τη χώρα μας, η έλλειψη τεχνικήςεκπαίδευσης και κατάρτισης σε συνδυασμό με την έλλειψη τεχνικών προδιαγραφώνστο χώρο των οικοδομικών επαγγελμάτων (και όχι μόνο), είναι υπεύθυνη για τησωρεία των λαθών που τόσο συχνά εμφανίζονται στην κατασκευή ενός κτηρίου. Ανστα παραπάνω προσθέσουμε το έλλειμμα κουλτούρας μελέτης, σχεδιασμού καισυνεργασίας καθώς και τη σύγχρονη γρήγορη ταχύτητα κατασκευής που απαιτείταικαι την πληθώρα των δομικών υλικών που προκαλούν ακόμη μεγαλύτερη σύγχυση,είναι ευκόλως αντιληπτό η αιτία των σοβαρών προβλημάτων που προκύπτουν κατά τηνκατασκευή.

Στην ανάρτηση αυτή θαπροσπαθήσουμε να αναφέρουμε τα πλέον σοβαρά και συχνά κατασκευαστικά λάθη πουεπιφέρουν σοβαρά προβλήματα στη μόνωση. Το πιθανότερο είναι ότι θα ξεχάσουμεαρκετά. Τα περισσότερα θα προσπαθήσουμε σε επόμενες αναρτήσεις να ταμελετήσουμε και να δώσουμε ορθές τεχνικά λύσεις για την αποφυγή τους.

Συνηθισμένο λάθος στα δώματα. Οι σωλήνες και τα καλώ-
δια πρέπει να περνούν μέσα από σαφ και όχι μ' αυτό τον τρό-
πο που δυσκολεύει εξαιρετικά τη μόνωσή τους.

Συνηθισμένακατασκευαστικά λάθη που καθιστούν σχεδόν αδύνατη τη μόνωσή τους είναι:

1) Σωλήνες απόAir Condition, από ηλιακούς θερμοσίφωνες,από καλοριφέρ τις περισσότερες φορές με τις θερμομονωτικές τους επικαλύψεις^.σωλήνες με ηλεκτρολογικά καλώδια (σπιράλ ή συμβατικοί), κάποιες φορέςσκέτα τα καλώδια ή σωλήνες νερού ή πετρελαίου, όταν διέρχονται μέσα από τοίχους, στηθαία και πλάκες δωμάτων χωρίςκάποια ιδιαίτερη κατασκευή (πχ κάποιο θύλακα ή κάποιο στέγαστρο κλπ) που θαπροστατεύει τη μη εισροή νερού από τα σημεία αυτά. Σε αρκετές μάλισταπεριπτώσεις οι σωλήνες αυτή βρίσκονται σε πυκνή διάταξη, δυσκολεύοντας ακόμηπερισσότερο την υγρομόνωσή τους.

2)Η τοποθέτηση μηχανημάτων, συνήθως κλιματισμού επί του δώματος χωρίς κάποια βάση ή και σε βάση αλλά πολύχαμηλή που δεν επιτρέπει την πρόσβαση για τη στεγανοποίηση ή και θερμομόνωση τηςεπιφάνειας που βρίσκεται κάτω από το μηχάνημα. Το ίδιο μπορεί να συμβεί καιμε τις σωλήνες αυτών των μηχανημάτων όταν εφάπτονται του δαπέδου του δώματος ήόταν είναι τόσο πυκνές και σε τόσο χαμηλό ύψος που καθιστούν αδύνατη τηστεγανοποίηση του δώματος. Το ίδιο ισχύει και για τους αεραγωγούς-κανάλια- τωνκλιματιστικών μηχανημάτων. Ειδικά αν έχουν τοποθετηθεί εξαιρετικά χαμηλά καιδεν επιτρέπουν τη αναστεγανοποίηση ενός δώματος.

Στο συγκεκριμένο δώμα τα μηχανήματα κλιματισμού εφάπτο-
νται του δαπέδου και δεν επιτρέπουν την επαναστεγανοποίησή
του

3)Η τοποθέτηση δεξαμενών πετρελαίου επί του δώματος(αναφερόμαστε κυρίως σε υφιστάμενα κτήρια), με ανύπαρκτη ή πολύ χαμηλή βάση. Τις περισσότερες φορές μάλιστα,εφάπτεται κάποιου τοίχου ή στηθαίου του δώματος, καθιστώντας ακόμη πιο δύσκολητην επισκευή της μόνωσης κάτω από αυτές.

4)Μπουριά από σόμπες ή καμινάδες που διατρυπούν τοίχους ή δώματα χωρίςθερμομονωτικό περίβλημα κάποιες φορές ή προστατευτικό θύλακα.

5)Όταν δεν έχουν ληφθεί υπόψη τα υψόμετρα της μόνωσης ενός δώματος(θερμομόνωση – κλίσεις - στεγανοποίηση - στρώση βατότητας) στη μελέτη καιπροκαλείται σοβαρότατο πρόβλημα, κυρίως στο να τοποθετηθεί η θερμομονωτικήστρώση ή και να δοθούν οι κατάλληλες κλίσεις. Το πρόβλημα γίνεται εντονότεροόταν πρόκειται για βεράντες (πόσο μάλλον αν είναι και μεγάλες) και μάλιστα ότανήδη έχουν τοποθετηθεί τα πρέκια πάνω από τις θύρες εξόδου προς αυτές.

6) Όταν έχει χτισθεί λιθοδομή πριν τη μόνωση, τόσο ως κύρια δομή, ηοποία θα μείνει ανεπίχριστη, όσο και ως διακοσμητική επικάλυψή της, ήδιακοσμητική οπτοπλινθοδομή σε δώματα ή σε μαρκίζες, όταν δεν πατούν σεπροδιαμορφωμένο αναβαθμό από σκυρόδεμα. Το πρόβλημα γίνεται εντονότερο ότανμάλιστα αυτές οι δομές ή επικαλύψεις δεν έχουν στεγανούς αρμούς και πολύχειρότερο όταν δεν έχουν καθόλου αρμούς. Στην περίπτωση μάλιστα που έχουνχτισθεί ως διακοσμητικές επικαλύψεις, χωρίς όμως να έχει στεγανοποιηθείπροηγουμένως ο τοίχος και το δάπεδο που εφάπτονται, τότε η μόνωση του δώματος ήτης μαρκίζας καθίσταται σχεδόν αδύνατη.

Η λιθοδομή πάνω σε ένα δώμα αποτελεί κατασκευαστικό
σφάλμα αν δεν εδράζεται πάνω σε κάποια βάση από σκυρό-
δεμα που θα επιτρέπει την επαναστεγανοποίηση της ταρά-
τσας. Από τους αρμούς της λιθοδομής μπορεί να προκλη-
θεί υδρογέφυρα και αστοχία της υγρομόνωσης.

7)Όταν χωρίς να έχει γίνει θερμομόνωση στο δώμα έχουν τοποθετηθεί πολλοί ηλιακοίθερμοσίφωνες με πολύ χαμηλές βάσεις ή και φωτοβολταϊκά πάνελ,και δεν επιτρέπουν τη θερμομόνωση του δώματος χωρίς να ανυψωθούν προηγουμένως.

8)Τα πολύ στενά κανάλια συγκέντρωσης ομβρίων σε συνδυασμό με μεγαλύτερο ως προςτο άνοιγμά τους βάθος. Δυσκολεύουν σημαντικά τη στεγανοποίησήτους.

9)Όταν η στεγανωτική στρώση σε κεκλιμένη στέγη, κάτω από κεραμίδια ή μεταλλικάπάνελ, δεν καταλήγει μέσα στο κανάλι συγκέντρωσης ομβρίων αλλά φράσσεται απόμετώπη (από τούβλο και επίχρισμα ή μικρό στηθαίο από σκυρόδεμα).

10)Όταν δεν τοποθετούνται πηχάκια, τα οποία να ανυψώνουν ελαφρά τη στεγανωτικήμεμβράνη που βρίσκεται κάτω από τα κεραμίδια, και καρφώνεται οπουδήποτε από τακαρφιά στερέωσης των δοκαριών.

11)Σωλήνες εξαερισμών WC σεπολύ πυκνή διάταξη και όταν συνδυαστικά εφάπτονται ενός τοίχουή στηθαίου.

12)Επίχριση στηθαίων και τοίχων απόληξης κλιμακοστασίου με άγριας υφής (σαγρέ)συμβατικό επίχρισμα.

13)Όταν κεκλιμένη στέγη με κεραμοσκεπή ή μεταλλικά φύλλα ή πάνελ απολήγει σεοριζόντιο δώμα σε ύψος μικρότερο των 30 εκατοστών από την πλάκα σκυροδέματος τουοριζοντίου δώματος.

14)Όταν σε υπόγειο αφήνονται εμφανείς διακοσμητικοί βράχοι που προεκτείνονται τουφυσικού εδάφους και δεν έχει προβλεφθεί αυλάκι αποστράγγισηςκαι παροχέτευσης των υδάτων που μπορούν να εισχωρήσουν από το βράχο.

15)Μη ύπαρξη στεγανολεκάνης και ραντιέ σε κτήριο με υπόγειο-α σε περιοχές με υψηλόυδροφόρο ορίζοντα. Η ανύψωση του υδροφόρου ορίζοντα μπορεί νασπάσει πλάκα του δαπέδου του υπογείου και να μην μπορεί ουσιαστικά ναστεγανοποιηθεί χωρίς προηγούμενες στατικές ενισχύσεις της.

16) Μηστεγανοποιημένα φρεάτια ανελκυστήρα όπου έχουν τοποθετηθεί βάσεις και μηχανικάμεταλλικά μέρη σε επαφή με το φρεάτιο ή στερεώνονται επί αυτού, ή δεν αφήνουνχώρο για τη στεγανοποίησή του όταν και όποτε χρειασθεί.

17)Σωλήνες που στερεώνονται στην βάση του στηθαίου και αναπτύσσονται παράλληλα μεαυτήν.

18)Πολύ χαμηλό στηθαίο τόσο ώστε να μην επαρκεί για τον εγκιβωτισμότης θερμομόνωσης. Ειδικά αν έχουν τοποθετηθεί και κιγκλιδώματα.

19)Στηθαία ή ζαρντινιέρες ή τοίχοι επί του δώματος δομημένα με ελαφρότουβλα και επιχρισμένα με συμβατικά κονιάματα.

20)Δάπεδα που αποτελούν οροφές υπογείων ή δάπεδο πυλωτής και των οποίων ηεπίστρωση προεκτείνεται και στον περιβάλλοντα χώρο ή επιστρωμένες σκάλεςεκτεθειμένες στα όμβρια που καταλήγουνεπί αυτών.

21)Όταν το δάπεδο του περιβάλλοντος χώρου είναι ισοϋψές και χωρίς στεγανές φραγές ή είναι ενιαίο μετο εσωτερικό δάπεδο του κτηρίου (πχ ένα βιομηχανικό δάπεδο). Στην περίπτωση αυτή τα όμβρια πουδιαπερνούν την επίστρωση του περιβάλλοντος χώρου διαβρέχουν το συνδετικόκονίαμα και διαμέσου αυτού μπορεί να εισχωρήσουν στον εσωτερικό χώρο τουκτηρίου (πάντα κάτω από το δάπεδο). Εκεί μπορεί να εμφανισθούν ανερχόμενεςυγρασίες ή ακόμη και υγρασίες στην οροφή του υπογείου, αν υφίσταται τέτοιο.

Αν το δάπεδο είναι βιομηχανικόκαι ενιαίο, τότε τα όμβρια που καταλήγουν κάτω από αυτό, μπορούν να κινηθούνκαι προς τον εσωτερικό χώρο του κτηρίου. Τότε εμφανίζονται άλατα επί τουδαπέδου και ανερχόμενες υγρασίες στους εσωτερικούς τοίχους.

Γιώργος Μαυρουλέας

ΔιεύθυνσηΤεχνικού Τμήματος της MONOTECH

Τηλ.Επικοινωνίας: 80 111 111 77, 210 88 41578Mobile: 6977606823

(Δεν επιτρέπεταιη αναδημοσίευση των κειμένων ή τμήματος αυτών χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τουσυγγραφέα)

ΣΤΕΓΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΙΧΙΩΝ ΥΠΟΓΕΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΤΟΥΣ ΟΨΗ ΜΕ ΤΣΙΜΕΝΤΟΕΙΔΗ ΣΤΕΓΑΝΩΤΙΚΑ ΚΟΝΙΑΜΑΤΑ.

2012-01-03T08:15:00.000+02:00

Τα τσιμεντοειδούς βάσεωςστεγανωτικά κονιάματα είναι μια γενική ονομασία που περιγράφει τρεις κύριεςκατηγορίες αυτών των υλικών. Στις κατηγορίες αυτές τα τσιμεντοειδή στεγανωτικάκονιάματα ταξινομούνται με βάση τις ιδιότητές τους και είναι οι εξής:

i. Τασυμβατικά τσιμεντοειδούς βάσεως στεγανωτικά κονιάματα (με ή χωρίςτην προσθήκη ρητίνης που αυξάνει την πρόσφυσή τους)

ii. Ταελαστομερή ή ελαστικά, τα οποία είναι δύο συστατικών (κονία καιυγρό ελαστικοποίησης του μίγματος)

iii. Ταδιεισδυτικά τσιμεντοειδή που περιέχουν κρυστάλλους οιοποίοι εισχωρούν βαθιά στο πορώδες του σκυροδέματος μέσω σχηματισμού νέων,μακροκρυσταλλικής δομής, οι οποίοισφραγίζουν ουσιαστικά τους πόρους καιδεν επιτρέπουν στα υπόγεια ύδατα να διεισδύσουν.

Για τις δύο πρώτεςκατηγορίες είναι αναγκαίο να έχει περάσει ένα ικανό χρονικό διάστημα σκλήρυνσηςτου σκυροδέματος των τοιχίων πριν την εφαρμογή τους. Το χρονικό αυτό διάστημαπρέπει να είναι μεγαλύτερο από 15 ημέρες. Οι λόγοι είναι δύο κυρίως:

1) Ναμην παρασύρει οποιαδήποτε ρωγμή συρρίκνωσης των τοιχίων (από την απώλεια όγκουαπό την αφυδάτωση που επιφέρει η ξήρανση) τη στεγανωτική επαλειπτική στρώση απότο τσιμεντοειδές

2) Ναεμποδίσει τη γρήγορη αφυδάτωση του στεγανωτικού υλικού προκαλώνταςρωγμές στο ίδιο το στεγανωτικό υλικό. Αυτό μπορει να συμβεί καθώς το φρέσκοσκυρόδεμα κυριολεκτικά «διψάει» όπως χαρακτηριστικά αναφέρουμε για νερό, οπότεμπορεί να αφαιρέσει, πολύ γρήγορα, μέρος από την υγρασία του στεγανωτικούτσιμεντοειδούς υλικού.

ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ των τσιμεντοειδούς βάσεως στεγανωτικών υλικών:

α)προσφύονται απόλυτα στην επιφάνεια του σκυροδέματος.Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αποφυγή υδρογέφυρας από κάποιο άλλο σημείο. (Αυτόμπορεί να συμβεί μόνο αν το νερό διεισδύσει μέσα σε αρμό διακοπής εργασιών καικινηθεί για μικρό διάστημα κατά μήκος του.) Μπορούμε να είμαστε βέβαιοι λοιπόνσε κάθε περίπτωση πως το σημείο που παρουσιάζεται η οποιαδήποτε εισροή νερούστο εσωτερικό των υπογείων τοιχίων, ότι είναι και το σημείο στο οποίο πρέπει ναεπέμβουμε.

β) Ανταποκρίνονταιεπαρκώς σε μηχανικές καταπονήσεις και δεν τραυματίζονται το ίδιο εύκολα με ταυπόλοιπα στεγανωτικά υλικά. Κατά συνέπεια κινδυνεύουν λιγότερο από τραυματισμούς κατά τη διάρκεια τηςπληρώσεως του σκάμματος (ή «μπαζώματος», όπως περιγράφεται στην καθομιλουμένηαυτή η εργασία).

Η ισχυρή τουςπρόσφυση (ειδικά εκείνων που ανήκουν στην κατηγορία των συμβατικών και τωνδιεισδυτικών τα καθιστά ικανά να στεγανοποιούν, εφαρμοζόμενα ακόμη και από τηνεσωτερική όψη ενός υπογείου. Δηλαδή ακόμη κι όταν η πίεση των υδάτων είναιαρνητική και τείνει να τα αποκολλήσει.

Όσον αφορά τις μηχανικές τουςαντοχές, αυτές είναι τέτοιες, ώστε μόνο μια πολύ ισχυρή κρούση θα μπορούσε να τατραυματίσει αλλά και πάλι, μόνο τοπικά και περιορισμένα - σημειακά.

Αναγκαίεςσυνθήκες για την εφαρμογή τσιμεντοειδών στεγανωτικών κονιαμάτων από τηνεξωτερική πλευρά τοιχίων υπογείου:

i. Να υπάρχει σκάμμα πλάτους τουλάχιστονενός μέτρου (απόσταση του τοιχίου από το χώμα) ώστε να μπορούν να εκτελεσθούνοι εργασίες με ευχέρεια.

ii. Το σκάμμα – όρυγμαπέριξ του τοιχίου πρέπει να είναι σταθερό και να ανοίγει προς τα πάνω, σανχοάνη. Αυτό είναι απαραίτητο για λόγους ασφαλείας.

Μετάαπό ισχυρή ή παρατεταμένη βροχή δεν πρέπει να εκτελούνται εργασίες, καθώςυπάρχει κίνδυνος να καταρρεύσει το χώμα από τις παρειές του σκάμματος και να κινδυνεύσουνοι εργαζόμενοι.

iii. Η θερμοκρασίαπεριβάλλοντος δεν πρέπει να είναι κάτω από 5^οC ούτε να κινδυνεύει να πέσει κάτω από αυτούς τους βαθμούςμέσα στο επόμενο 24ωρο.

Η χρήση ηλεκτρικών εργαλείων και ο στενός χώρος επιβάλουν ο πυθμένας
του σκάμματος να είναι καθαρός από νερά και ξύλα με πρόκες για την απο-
φυγή ατυχήματος.

iv. Εννοείταιπως δεν επιτρέπονται οι εργασίες κάτωαπό βροχή. Οι λόγοι είναι προφανείς και συνδέονται τόσο με το υλικό, πουμπορεί να παρασυρθεί ή να αραιωθεί και να χάσει τη στεγανότητά του, όσο καιλόγοι ασφάλειας όπως περιγράφονται στο iii αλλά και ακόμη και για την αποφυγή ηλεκτροπληξίας από τα ηλεκτρικά μηχανήματα.

v. Να είναι καθαρό τοόρυγμα από ξύλα με πρόκες ή σκουπίδια, που θα μπορούσαν είτε να πατηθούν από τουςεργαζόμενους είτε να μπλεχτούν στα πόδια τους.

vi. Να μην εκτελούνταιεργασίες από άλλα συνεργεία σε επόμενους ορόφους, από τα οποία θα μπορούσε απόαμέλεια, να τους πέσουν υλικά ή εργαλεία μέσα στο όρυγμα κατά τη διάρκεια τωνεργασιών υγρομόνωσης των τοιχίων. Αυτό αποτελεί εξαιρετικό κίνδυνο ασφαλείας γιατα συνεργεία μόνωσης.

vii. Να μην υπάρχουνλιμνάζοντα νερά στη βάση του ορύγματος που εμποδίζουν την ορατότητα των εργαζομένωνπρος το έδαφος. Κάτι τέτοιο εγκυμονεί κινδύνους για τους εργαζομένους ναπατήσουν κάποια πρόκα ή να παραπατήσουν την ώρα που εργάζονται και νατραυματισθούν. Παράλληλα η παρουσία στάσιμων υδάτων εγκυμονεί κίνδυνοηλεκτροπληξίας καθώς τα ηλεκτρικά μηχανήματα που χρησιμοποιούνται απαιτούνμακριά καλώδια και μπαλαντέζες.

viii. Σε περίπτωση πουυπάρχει υψηλός υδροφόρος ορίζοντας, θα πρέπει να υπάρχει αντλία στο έργο που θακρατάει χαμηλή τη στάθμη του, ώστε να μπορούν να εκτελεσθούν οι εργασίες.

ix. Το υπόστρωμα πρέπεινα είναι αναγκαστικά από σκυρόδεμα για την τρίτη κατηγορία (των διεισδυτικώνυλικών) και σταθερό,για όλες τις άλλες. Με την έννοιασταθερό προσδιορίζουμε ένα μη σαθρό, συνεχές, και ισχυρής δομής υπόστρωμα. Κάτιτέτοιο θα μπορούσε να είναι εκτός από σκυρόδεμα, μία οπτοπλινθοδομή, ή τσιμεντοπλινθοδομήή ακόμη και λιθοδομή. Θα μπορούσε ακόμη και μία πλινθοδομή αλλά επιχρισμένη μεισχυρό οπλισμένο ή μη, επίχρισμα τσιμεντοκονιάματος (προσοχή που να μη περιέχειασβέστη).

Σειράεργασιών σε τοιχίο από σκυρόδεμα (από την εξωτερική του όψη):

i. Καθαρίζουμε το χώροαπό σκουπίδια και ξύλα, ειδικά αυτά που έχουν και πρόκες.

ii. Ελέγχουμε αν υπάρχουνσίδερα τύπου σταλ που εξέχουν. Τα σίδερα τύπου σταλ σε αναμονή σημαίνουνότι κάποιο τοιχίο ή πλάκα από σκυρόδεμα πρόκειται να κατασκευαστεί στο μέλλον.Επομένως ποτέ δεν κόβουμε αυτά τα σίδερα εκτός και αν μας το ζητήσει ουπεύθυνος μηχανικός του έργου.

iii. Ξεκινάμε κόβονταςόλες τις φουρκέτες σε βάθος ≥1,5 cm

Οι φουρκέτες είναισιδερένιες κυλινδρικές βέργες με τις οποίες σφίγγουν ή σταθεροποιούν τονξυλότυπο οι καλουπατζήδες.

Για να επιτευχθεί το κόψιμοσε βάθος, ξεκινάμε με το γωνιακό τροχό (με δίσκο κοπής μαρμάρου) από 4 περίπουεκατοστά πάνω από τη φουρκέτα και κόβουμε υπό γωνία το μπετόν μέχρι νασυναντήσουμε τη φουρκέτα (σ’ ένα βάθος 2-3 cm). Μόλις ο τροχός συναντάει το σίδεροαρχίζει να πετάει σπίθες. Δεν είναι απαραίτητο να κοπεί όλη η φουρκέτα. Αφούκόψουμε λίγο πάνω από τη μισή διάμετρό της μπορούμε με το χέρι μας λυγίζοντάςτη δύο τρεις φορές να τη σπάσουμε. Το σπάσιμο θα γίνει στο σημείο εγκοπής. Μετον τρόπο αυτό κερδίζουμε χρόνο, ο οποίος είναι πάντα πολύτιμος σε μιαεπαγγελματική εφαρμογή. Προσοχή όμως, το κομμένο σίδερο πρέπει να βρίσκεταιβαθύτερα από το ενάμιση εκατοστό που προαναφέραμε ως το ελάχιστο βάθος. Κατόπινμε το κομπρεσσεράκι σκάβουμε την οπή ούτως ώστε τα τοιχώματά της να αποκτήσουνόσο γίνεται πιο κάθετη μορφή. Σκοπός μας είναι η ισχυρή πρόσφυση τουεπισκευαστικού κονιάματος στην οπή που μόλις δημιουργήσαμε.

Σκάψιμο αρμού διακοπής εργασιών. Είναι εξαιρετικής σημα-
σίας για την επιτυχία του έργου, αυτή η προεργασία να γίνει
σωστά.

iv. Με το ηλεκτρικόκομπρεσσεράκι και με καλέμι που στην άκρη του μοιάζει με Π διευρύνουμε όλουςτους αρμούς διακοπής εργασιών. Είναι σημαντικό να μη μας ξεφύγει κανέναςαρμός διακοπής εργασιών, καθώς εκεί μπορεί να ρωγμιάσει το στεγανωτικό τσιμεντοειδέςυλικό μας. Το βάθος σκαψίματος πρέπει να είναι περίπου στα 2-3 cm.

v. Με το ηλεκτρικόκομπρεσσεράκι και με καλέμι ίσο πλέον και λίγο πλατύ διευρύνουμε όλες τιςφωλεές, τους διαχωρισμούς σκυροδέματος και απομακρύνουμε τα σαθρά. Παράλληλαεξομαλύνουμε τις ακμές, από χαλίκια ή αποτυπώματα από το καλούπι καιαπομακρύνουμε τα υπολείμματα τσιμέντου (ροές γαλακτώματος τσιμέντου και υπολείμματα σκυροδέματος). Καθαιρούμε επίσης όλες τις εξοχές του σκυροδέματος. Αυτές εμφανίζονται κυρίως στα σημεία που διαγράφονται οι αρθρώσεις από τις τάβλες του ξυλοτύπου.

Καθαίρεση των εξοχών του σκυροδέματος

ΣΥΜΒΟΥΛΗ:Για την αποφυγή διαχωρισμού του σκυροδέματος η λύση βρίσκεται στο ύψος από τοοποίο η «πούμα», δηλαδή το λάστιχο της πρέσας άντλησης, εκχέει το σκυρόδεμαμέσα στο καλούπι του τοιχίου και η καλή δόνηση. Το ύψος αυτό δεν πρέπει ναείναι μεγαλύτερο των 2,5 μέτρων. Παράλληλα η χρήση πρόσμικτου ρευστοποιητήσκυροδέματος βοηθάει τόσο στην αποφυγή φωλεών (σε συνδυασμό πάντα με το δονητήσκυροδέματος) όσο και στο να έχουμε ένα αρκετά στεγανό σκυρόδεμα.

Το βάθος της επέμβασης τοπροσδιορίζει ο διαχωρισμός του σκυροδέματος.

vi. Σφραγίζονται οι οπέςαπό τα τρυπόξυλα (αν έχουμε τέτοιες). Τα τρυπόξυλα δε χρησιμοποιούνται πάντα. Όμωςπολύ συχνά θα τα συναντήσει κάποιος. [Ουσιαστικά πάνω στα τρυπόξυλα στηρίζει οκαλουπατζής τον ξυλότυπο των τοιχίων.] Η σφράγιση γίνεται είτε α) με τούβλα και επισκευαστικό μησυρρικνούμενο κονίαμα, είτε β) μόνομε επισκευαστικό κονίαμα που δεν συρρικνώνεται.

Στην πρώτη περίπτωση το τούβλο χτίζεται σεβάθος ≥3-4 cm περίπου μέσα στην οπή, όχι με συνδετικό υλικό από λάσπηή κοινό τσιμεντοκονίαμα αλλά με το μη συρρικνούμενο επισκευαστικό. Κατόπιν αφούξηρανθεί, σφραγίζουμε τη λεκάνη των 3-4 cmμε επισκευαστικό μη συρρικνούμενο κονίαμα.

Στη δεύτερη περίπτωση απαιτείται περισσότεροςχρόνος, καθώς δεν μπορούμε να τοποθετούμε στρώσεις πάχους μεγαλύτερου από αυτόπου προσδιορίζει ο παρασκευαστής του επισκευαστικού κονιάματος. Συνήθως τοπάχος αυτό δεν πρέπει να είναι ανά στρώση μεγαλύτερο από 4-5 cm και σε κάθε περίπτωση ανάλογα με τιςοδηγίες του παρασκευαστή του προϊόντος.

vii. Ακολουθεί υδροβολήυπερυψηλής πίεσης≥250 bar τόσο για τη διάνοιξη του πορώδους όσο και για τηναποκάλυψη νέων φωλεών ή ξύλινων αποστατών (μουρέλα ή τακάκια όπως ονομάζονται)που κάποιες φορές έχουν καλυφθεί από λεπτή επιδερμίδα τσιμέντου και δε φαίνονται.

Τα μουρέλα ή τακάκια είναι από τα πλέον ευπαθή σημεία στην
υγρομόνωση τοιχίων υπογείου.

viii. Σκάψιμο όλων τωνμουρέλων σε βάθος 3,5-4 cm. Είναι σημαντικό νααναφέρουμε πως το ξύλο όταν διαβρέχεται, διογκώνεται. Επομένως η οποιαδήποτεπροσπάθεια σφράγισής του, πρέπει να στοχεύει σε μια αρκετά ισχυρή πρόσφυση αλλάκαι υγρομόνωσή του.

ix. Σφράγιση όλων τωναρμών διακοπής εργασιών που διανοίχτηκαν,όλων των σημείων όπου υπήρχαν φουρκέτες και τις κόψαμε, όλων των φωλεών στοσκυρόδεμα καθώς και στις οπές από τα μουρέλα, με μη συρρικνούμενο επισκευαστικόκονίαμα.

x. Ελέγχουμε αν έχουμεξεχάσει κάποιο σημείο από αυτά που προαναφέραμε, και το επισκευάζουμεαν υπάρχει.

Η κοπή της φουρκέτας πρέπει να γίνεται σε βάθος μεγαλύτερο
από 1,5 εκατοστά.

xi. Διαβρέχουμε ξανά τηνεπιφάνεια που πρόκειται να στεγανοποιήσουμε αλλά όχι με υψηλής πίεσης υδροβολήαυτή τη φορά. Στόχος μας είναι, να επιτύχουμε υψηλή αγκύρωση από τη μία τουτσιμεντοειδούς στεγανωτικού υλικού μας επάνω στο τοιχίο και να απομακρύνουμετον κίνδυνο γρήγορης αφυδάτωσής του από την άλλη. Μία γρήγορη ξήρανσή τουπιθανότατα θα οδηγούσε σε ρηγμάτωσή του,όπως προαναφέραμε.

Το γατί συμβαίνει ή πώςσυμβαίνει αυτό παραπέμπουμε σε προηγούμενη ανάρτησή μας σχετική με την πρόσφυσηκαι τη διαβροχή υποστρώματος:

http://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7408690274990650937#editor/target=post;postID=1761469136043657377

xii. Ελέγχουμε με το χέριμας αν είναι νοτισμένο το υπόστρωμα κι αν είναι κατάλληλο για την εφαρμογή. Όταν στο χέρι μαςαισθανθούμε ότι είναι νοτισμένο το υπόστρωμα αλλά δεν υγραίνεται όταν τοαποσύρουμε, τότε είναι κατάλληλο. Αν το χέρι μας υγρανθεί τότε πρέπει ναπεριμένουμε. Ο λόγος είναι ότι το περίσσιο νερό θα αραιώσει τη στεγανωτικήεπάλειψη και θα δημιουργήσει μεγάλης διαμέτρου πόρους σ’ αυτήν. Αυτό σημαίνειότι θα πάψει να είναι στεγανό.

xiii. Αναμιγνύουμε το τσιμεντοειδές στεγανωτικό υλικό σύμφωναμε τις προδιαγραφές του παρασκευαστή.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Αυτό το στάδιοείναι από τα πλέον κρίσιμα. Η ποσότητατου νερού που θα χρησιμοποιηθεί δεν θα πρέπει να υπερβαίνει την ποσότητα που προτείνειο παρασκευαστής. Αυτή συνήθως αναγράφεται στη συσκευασία.

Ο τρόπος ανάδευσης γίνεταιπροσθέτοντας το τσιμεντοειδές υλικό υπό μορφή κονίας στο νερό ή στηνελαστικοποιητική ρητίνη (ή και στο διάλυμα νερού και ρητίνης), με τη χρήσηαναδευτήρα χαμηλών στροφών. [Οι γρήγορες στροφές εγκλωβίζουν φυσαλίδες, οιοποίες κατά την εφαρμογή θα παραμείνουν και θα δημιουργήσουν κενά στη συνέχειατης υγρομονωτικής στρώσης.]

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ: Το νερό πρέπεινα είναι καθαρό και δεν πρέπει να είναι υφάλμυρο. Επειδή έχει παρατηρηθεί ναχρησιμοποιείται από συνεργεία εφαρμογής ακόμη και νερό που έχει λιμνάσει στον πυθμένα του σκάμματος (λασπόνερο δηλαδή)η επισήμανση αυτή πρέπει να ληφθεί ως άξια προσοχής.

Η ανάδευση απαιτείται ναγίνει για τόσο χρονικό διάστημα ώστε να έχουμε έναν ομογενοποιημένο χυλό, χωρίςαδιάλυτα συσσωματώματα τσιμεντοειδούς υλικού.

Μετά την ανάδευση το μίγμαπρέπει να παραμείνει για περίπου 5 λεπτά σε ηρεμία, προκειμένου και ναομογενοποιηθεί το υλικό ή και να εκτονωθούν εγκλωβισμένες φυσαλίδες.

xiv. Η εφαρμογή του μίγματος γίνεται είτε με πλαστική βούρτσα είτεμε βούρτσα χόρτου είτε με ψεκασμό.

Η εφαρμογή της πρώτης στρώσηςπρέπει να γίνεται με οριζόντια φορά (παράλληλη με το έδαφος) και της δεύτερηςσταυρωτά, δηλαδή κάθετα προς το έδαφος. Με τον τρόπο αυτό Διασφαλίζεται τοπάχος του στεγανωτικού υλικού που απαιτείται αλλά και η πλήρης, δίχως κενά,κάλυψη των τοιχίων από τη στεγανωτική στρώση.

ΠΡΟΣΟΧΗ:Πρέπει να αναδεύουμε τόσο υλικό, όσο μπορούμε να εφαρμόσουμε μέσα στο χρόνο πουμεσολαβεί για την πήξη του. Δεν επιτρέπεται ανανέωση του opentime τουυλικού με την προσθήκη νερού και την εκ νέου ανάδευσή του. Αυτό προκαλείαραίωση του υλικού και εντέλει οδηγεί σε χαλαρή πρόσφυση αλλά και αύξηση τουπορώδους του υλικού μας, με αποτέλεσμα τη μη στεγανότητά του. Αν όμωςαναδεύσουμε μικρότερες ποσότητες από εκείνες της συσκευασίας, θα πρέπει ναζυγίσουμε την κονία και να αναδεύσουμε σε ακριβή αντιστοιχία με την αναλογίανερού ή ρητίνης προς κονία που προτείνει ο παρασκευαστής.

Ακόμη και η λύση τηςανάδευσης (χωρίς τη χρήση νερού) προκειμένου να ανακτήσει την εργασιμότητά τουτο τσιμεντοειδές μίγμα, δεν είναι τελείως αβλαβής καθώς καταστρέφει μικρό μέροςαπό τους κρυστάλλους που το στερεοποιούν. Ως αποτέλεσμα είναι η μικρή υποβάθμισητων τελικών προδιαγραφών του στεγανωτικού υλικού, σε σχέση με τις αναμενόμενες.Εκείνες δηλαδή στις οποίες θα ανταποκρινόταν, αν είχε εκτελεσθεί σωστά ηεργασία, καθώς ένα μικρό ποσοστό από τα μόρια του τσιμέντου έχει ήδηαδρανοποιηθεί χημικά.

xv. Αν ο εσωτερικός χώρος του υπογείου είναικατοικήσιμος, η θερμομόνωση των τοιχίων κρίνεται αναγκαία. Σ’αυτή την περίπτωση προτείνουμε την επικόλληση με ειδική κόλλα (ή κοινή κόλλαπλακιδίων που να είναι όμως θιξοτροπική) είτε εξηλασμένης πολυστερίνης, είτεδιογκωμένης πολυστερίνης βαρέως τύπου (k ≥ 28 kgr/m³), οι οποίες θερμομονωτικές πλάκες θαπρέπει να έχουν τις χαρακτηριστικές ραβδώσεις των θερμομονωτικών πλακώνξυλοτύπου.

Συστήνουμε οι ραβδώσεις νατοποθετούνται κάθετα προς το έδαφος ώστε να διευκολύνουν τη ροή του νερού προςτα κάτω.

Η επικόλληση πρέπει ναγίνεται σημειακά και όχι σ’ ολόκληρη την επιφάνεια των πλακών, έτσι ώστε ναεξασφαλίζεται η κατακρήμνιση των υδάτων και ο μη εγκλωβισμός τους σε θύλακεςπου θα προκαλούν μόνιμη καταπόνηση στη στεγανωτική στρώση. [Στον πυθμένα τουσκάμματος περιμετρικά του κτιρίου θα υπάρχει σωλήνας αποστράγγισης που θα τασυλλέγει και θα τα παροχετεύει. Ο σωλήνας αποστράγγισης ή αλλιώς και «ντρενάζ»θα εξετασθεί σε μελλοντική ανάρτηση ως ξεχωριστό προς επεξεργασία θέμα].

xvi. Κάλυψη τηςθερμομονωτικής στρώσης με διηθητικό φύλλο (γεωύφασμα) για την αποφυγή τηςσταδιακής πλήρωσης του κενού ανάμεσα στα θερμομονωτικά φύλλα και τα τοιχία, μεχώμα και λάσπη.

Το φύλλο πρέπει να κρεμάταιαπό μεταλλική επαρκώς στερεωμένο γαλβανισμένο μεταλλικό προφίλ –«λάμα»- σε ύψοςμεγαλύτερο της στεγανωτικής στρώσης και τουλάχιστον 15 cm από την τελική επιφάνεια του εδάφους. [Οιδανικός συνδυασμός βρίσκεται στην τοποθέτηση εξωτερικού συστήματοςθερμομόνωσης, για την κάλυψη του εξέχοντος από το έδαφος κελύφους του κτιρίουκαι συγκεκριμένα, στους περιμετρικούς εξωτερικούς τοίχους του.]

Αντί για την τοποθέτηση τουγεωυφάσματος τοποθετείται συχνά αποστραγγιστική μεμβράνη από φύλλοπολυαιθυλενίου. Η αποστραγγιστική μεμβράνη ή drain ή«αυγουλιέρα», όπως αποκαλείται συχνά λόγω πυκνών εσοχών και εξοχών που φέρεικαι ομοιάζουν μ’ αυτήν, είναι προτιμότερο να χρησιμοποιείται σε συνδυασμό ήακόμη καλύτερα, με ενσωματωμένο γεωύφασμα. Προστατεύει ικανοποιητικά τηστεγανωτική στρώση από ενδεχόμενους τραυματισμούς κατά τη διάρκεια της πλήρωσηςτου ορύγματος («μπάζωμα»).

Γιώργος Μαυρουλέας

ΔιεύθυνσηΤεχνικού Τμήματος της MONOTECH

Τηλ.Επικοινωνίας: 80 111 111 77, 210 88 41578Mobile: 6977606823

(Δεν επιτρέπεταιη αναδημοσίευση των κειμένων ή τμήματος αυτών χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τουσυγγραφέα)

ΥΔΡΟΡΡΟΕΣ

2011-12-30T18:39:00.002+02:00

Οι υδρορροές είναι ορθότερο να σχεδιάζονται και να τοπο-
τούνται ένα μέτρο (τουλάχιστον) πιο μέσα από το στηθαίο.
Οι υποπιέσεις που προκαλούνται με ισχυρό άνεμο από την
ύπαρξη των στηθαίων, συσσωρεύουν φερτές ύλες στις γωνίες
(τρίεδρες κυρίως, και δίεδρες δευτερευόντως) στη βάση του
στηθαίου. Αυτό ακριβώς βλέπουμε και στην φωτογραφία.

Οι υδρορροές είναι τα σημείααπό όπου παροχετεύονται τα ύδατα ενός δώματος, μιας βεράντας, μιας μαρκίζας ήενός καναλιού. Αποτελούνται από δύο τμήματα κυρίως: τον αγωγό μεταφοράς των υδάτων από το σημείο απορροής προς το σημείοεκροής, και το στόμιο απορροής. Στοστόμιο πολλές φορές τοποθετείται κάποιο ειδικό τεμάχιο από διαμορφωμένομολυβδόφυλλο, πλαστικό ή γαλβανισμένο ή ανοξείδωτο μέταλλο. Η γενική ονομασία που δίνεται σε όλα αυτάείναι «ταρατσομόλυβο» και αυτή θα υιοθετήσουμε όταν αναφερόμαστε παρακάτω σ’αυτό το διαμορφωμένο τεμάχιο. Η διαμόρφωση αυτή επιτρέπει τη συγκόλληση τωνστεγανωτικών υλικών επάνω στα φύλλα του «ταρατσομόλυβου», για να διασφαλισθείκατ’ αρχήν η μη μείωση της διατομής της υδρορροής και κατά δεύτερον, η αύξησητης επιφάνειας συγκόλλησης των στεγανωτικών φύλλων στην περιοχή της υδρορροής.

Η υδρορροή [από εδώ και πέρα πλέον θα εξετάζεται κυρίωςως προς το στόμιό της] πρέπει να βρίσκεται πάντα στο πιο χαμηλό σημείο τουδώματος και πρέπει να είναι το σημείο αναφοράς των κλίσεων, ώστε εντέλει ταύδατα να καταλήγουν και να απορρέουν από το σημείο αυτό.

Η ΔΙΑΤΟΜΗ της υδρορροήςεξαρτάται από τα τετραγωνικά μέτρα της επιφανείας της λεκάνης που απορρέει. (βλ σχετικόπίνακα ΤΟΤΕΕ) Αν σε ένα οριζόντιο δώμα καταλήγουν- απορρέουν ελεύθερα τα όμβριακάποιας υψηλότερης κεκλιμένης στέγης ή άλλου δώματος, τότε στα τετραγωνικάμέτρα βρεχόμενης επιφανείας πρέπει να συνυπολογιστούν και αυτά ή έστω το μέροςτης ποσότητας αυτών που διαχέεται στη λεκάνη απορροής. Η λεκάνη απορροής δημιουργείται από τις κλίσεις του δώματος και οριοθετείται από τους «κορφιάδες» καιτην υδρορροή.

Εδώ η θέση της υδρορροής βοήθησε στο να βουλώσει από τις φερτές ύλες.

ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΠΟΘΕΤΟΥΝΤΑΙ.Το ιδανικό σημείο για την τοποθέτηση των υδρορροών είναι ένα μέτρο από τοπεριμετρικό στηθαίο ενός δώματος. Ο λόγος βρίσκεται στις υποπιέσεις των ανέμωνπου προξενούν τα στηθαία. Αυτές οδηγούν τις φερτές κυρίως ύλες (φύλλα,σκουπίδια κλπ) να συσσωρεύονται στις δίεδρες ή τρίεδρες γωνίες στη βάση τωνστηθαίων.

Από την άλλη αν βρίσκεται σεεπαφή με στηθαίο το «ταρατσομόλυβο» της υδρορροής, στο σημείο που εισχωρεί στονοριζόντιο σωλήνα του αγωγού-κατεβασιάς της υδρορροής, εμφανίζεται ένα ευπαθέςσημείο για επιστροφή υδάτων από το σημείο συγκόλλησης. Τα ύδατα αναγκάζονται σεσχετικά οριζόντια κίνηση στην αρχή μέχρι να εισχωρήσουν στην κατεβασιά. Στηνπερίπτωση που η υδρορροή είναι κάθετη αυτός ο κίνδυνος δεν υφίσταται παρά μόνοαν βουλώσει χαμηλότερα ο σωλήνας και πλημμυρίσει μέχρι πάνω. Για την αποφυγήβουλώματος λοιπόν των υδρορροών, αλλά και αποφυγή του ευπαθούς σημείου, ηαπόσταση του ενός μέτρου από τα στηθαία θεωρείται η ιδανική.

Το σημείο που θατοποθετηθεί η υδρορροή πρέπει να είναι ταπεινωμένο σε σχέση με την πλάκασκυροδέματος του δώματος.

ΕΥΠΑΘΗ ΣΗΜΕΙΑ:

1) Το σημείο επαφής του «ταρατσομόλυβου» με τοδάπεδο όπου έχουμε αρμό διακοπής εργασιών.

2) Το σημείο επαφής του «ταρατσομόλυβου» με τοστηθαίο (αν βρίσκεται σε επαφή με τέτοιο).

3) Το σημείο που το «ταρατσομόλυβο» εισχωρείμέσα στην υδρορροή και συγκολλιέται. Ειδικά μάλιστα αν η υδρορροή είναι σεεπαφή με στηθαίο.

Η καμπάνα προστασίας δε θα βοηθήσει αυτή την υδρορροή
από το να μη βουλώσει κάποια στιγμή. Η λάσπη περνάει
μέσα από τις σχισμές της.

4) Όταν τμήμα της κατεβασιάς της υδρορροής δεν είναι κάθετο αλλά κατευθύνεται οριζόντια, έστω και με κλίση, καθώς και η ύπαρξη πολλών γωνιών στο σωλήνα της που μπορούν να βουλώσουν από φερτέςύλες.

5) Οι συγκολλήσεις μεταξύ τμημάτων του σωλήναπου κινείται οριζόντια (με μικρή κλίση ασφαλώς) για να οδηγήσει τα ύδατα απόκάποιο σιφώνι προς την κατεβασιά. Επειδή αυτός ο σωλήνας θα βρίσκεται προφανώς κάτωαπό την υγρομονωτική στρώση.

6) Στα σημεία όπου μια μαρκίζα παροχετεύει σεδώμα ή το αντίστροφο μέσα από οπή που ανοίχτηκε εκ των υστέρων σε στηθαίο. Στοσημείο αυτό υπάρχει κίνδυνος υδρογέφυρας.

7) Το σημείο στο «ταρατσομόλυβο» όπου ξεκινά τοστόμιό του. Αν το υλικό από το οποίο είναι κατασκευασμένο είναι κυρίως από μολύβι,τότε μπορεί να εμφανισθεί ρωγμή στο ίδιο το υλικό. Γι’ αυτό προτείνουμε πάντα όταν έχουμε διαμορφωμένο από μολυβδόφυλλο το «ταρατσομόλυβο», η στεγανωτική στρώση να εισέρχεται και να συγκολλιέταικαι μέσα στο στόμιο.

Υδρορροή που εκτονώνει όμβρια που
συσσωρεύονται από κακές κλίσεις. Η όλη
κατασκευή απαιτεί προσεχτική μελέτη
για την ορθή υγρομόνωση του δώματος.
Δείτε επίσης τη λάσπη που συσσωρεύεται
σταδιακά και θα τη βουλώσει κάποια
στιγμή.

8) Η υδρορροή να βρίσκεται δίπλα από τη θύρα εξόδουπρος το δώμα (αυτό συναντιέται κυρίως σε βεράντες) και μάλιστα το κατώφλι της θύρας ναείναι ελάχιστα υψηλότερο από την τελική στάθμη του δαπέδου.

[Σεεπόμενη ανάρτηση θα δούμε ποια τεχνική λύση πρέπει να εφαρμόσουμε για νααποφύγουμε κινδύνους από όλα αυτά τα ευπαθή σημεία].

Να θυμίσουμε ότι οι υδρορροές θα πρέπει νακαταλήγουν στον κοντινότερο αγωγό ομβρίων ή με ελεύθερη ροή στο έδαφος ή στοδρόμο αν δεν υφίσταται ακόμη τέτοιος. Δεν επιτρέπεται η ελεύθερη απορροή από τα μπαλκόνια με σωληνάκια, ή και εντελώς ελεύθερα από έλλειψη στοιχειώδουςστηθαίου, αν από κάτω ο χώρος είναι κοινόχρηστος ή δημόσιος.
Για την προστασία τώρα των υδρορροών από φερτές ύλες και τυχόν βουλώματα που αυτές μπορεί προκαλέσουν, πρέπει να τοποθετούμε κάποια από τις ειδικές προστατευτικές σχάρες, μπροστά από το στόμιό τους. Ένας εύκολος και πολύ αποτελεσματικός τρόπος είναι να πάρουμε ένα κομμάτι από γαλβανισμένο κοτετσόσυρμα, να το συμπιέσουμε φτιάχνοντας ουσιαστικά μια μπάλα από αυτό και να το τοποθετήσουμε μέσα στην υδρορροή, φροντίζοντας ένα μικρό τμήμα του να εξέχει αυτής. Το κοτετσόσυρμα θα αποσυμπιεστεί από την πίεση που του ασκήσαμε μετατρέποντάς το σε μπάλα και θα φρακάρει στην είσοδο της υδρορροής. Οι πολλαπλές στρώσεις προστασίας που δημιουργεί προστατεύουν ιδανικά και δεν αφήνουν να περάσουν εύκολα φερτές ύλες. Προσοχή μόνο στο να καθαρίζεται επιμελώς σε τακτά χρονικά διαστήματα για την αποφυγή συσσωρεύσεων και βουλώματος του στομίου, γιατί έτσι δε θα μπορεί να εκτονωθούν τα όμβρια προς την υδρορροή.

Γιώργος Μαυρουλέας

ΔιεύθυνσηΤεχνικού Τμήματος της MONOTECH

Τηλ.Επικοινωνίας: 80 111 111 77, 210 88 41578Mobile: 6977606823

(Δεν επιτρέπεταιη αναδημοσίευση των κειμένων ή τμήματος αυτών χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τουσυγγραφέα)

ΝΕΡΟΣΤΑΛΑΚΤΕΣ

2011-12-30T09:54:00.003+02:00

Η απουσία νεροσταλάκτη προκαλεί συμπτώματα ανάλογα με αυτά της
φωτογραφίας. Τα νερά κυλούν από την κάθετη επιφάνεια, "γλείφουν"
την οροφή της εσοχής και αποσαθρώνουν σταδιακά τα χρώματα, τα
επιχρίσματα και τέλος το μπετόν.

Σε όλες τις προς τα κάτωαπολήξεις κάθετων εξωτερικών μη στεγασμένων επιφανειών που διακόπτονται απόκάποια εσοχή, στην ακμή συνεπώς που δημιουργείται από το κάτω τμήμα κάθετηςεπιφάνειας με εσοχή, πρέπει να τοποθετούνται νεροσταλάκτες. Ο νεροσταλάκτηςείναι ουσιαστικά μια μικρή επέκταση της κάθετης επιφάνειας (κατά ένα ως δύοεκατοστά) σε σχέση με το επίπεδο της οροφής της εσοχής, προκειμένου να μηνεπιτραπεί στα όμβρια που κυλούν επί της κάθετης επιφάνειας να γυρίσουν προς τηνεσοχή. Έτσι τα όμβρια σταλάζουν κατευθείαν προς τα κάτω μειώνοντας τηνκαταπόνηση της γωνιακής ακμής από το νερό.

Οι εξωτερικές γωνιακές ακμέςενός κτηρίου καταπονούνται περισσότερο από τις υπόλοιπες επιφάνειές του, καθώςείναι ευάλωτες τοπικά από δύο πλευρές στις καιρικές συνθήκες. Επίσης είναι καιτο σημείο που συναντώνται τα βέλη κίνησης των συστολών και διαστολών τους πουπροκύπτουν από τις θερμοκρασιακές διαφορές. Οι ακμές όμως στο κάτω τμήμακάθετης επιφάνειας με εσοχή καταπονούνται ακόμη περισσότερο, καθώς η κάθετη όψηόταν βρέχει ψύχεται ενώ η οροφή της εσοχής, επειδή είναι στεγνή, διατηρείυψηλότερη θερμοκρασία. Προκαλείται λοιπόν μια προδιάθεση για ρηγματώσεις στοσημείο αυτό.

Η διαμόρφωση νεροσταλάκτη με επίχρισμα δεν φέρνει τα αναμενόμενα
αποτελέσματα

Το παραπάνω αποτελείσημαντική αιτιολογία γιατί δεν πρέπει να διαμορφώνεται νεροσταλάκτης από τοίδιο υλικό από το οποίο επικαλύπτονται οι επιφάνειες (κάθετη και εσοχή). Ονεροσταλάκτης είναι ορθότερο να δημιουργείται με εφαρμογή ειδικού ξεχωριστούπροφίλ. Η ενσωμάτωση αυτού του προφίλ πρέπει να γίνεται στο επίχρισμα.

Ο νεροσταλάκτης ουσιαστικάείναι ένα γωνιόκρανο με προεκτεταμένη στη γωνία τη μία πλευρά του. Αυτή ηπλευρά τοποθετείται πάντοτε στην κάθετη επιφάνεια, ώστε η προέκταση να κρέμεταιπρος τα κάτω, και η άλλη στην εσοχή. Αποτελείται από ένα συμπαγές συνεχές καισκληρό τμήμα (η ορθογώνια γωνία με την προέκταση της μιας πλευράς της) και απόένα δικτυωτό πλέγμα εκατέρωθεν της γωνίας (τα «φτερά» του νεροσταλάκτη) ταοποία επιτρέπουν την ενσωμάτωσή του στο επίχρισμα.

Παρατηρώντας τις συνέπειες σεβάθος χρόνου, από τη διαμόρφωση νεροσταλάκτη κατά τη φάση κατασκευής τουξυλοτύπου με το σκυρόδεμα ή αργότερα με επίχρισμα, διαπιστώνεται ότι οινεροσταλάκτες αυτοί διαβρώνονται και αποσαθρώνονται. Η δημιουργία «ποταμού»όπως ονομάζεται, λίγα εκατοστά πιο μέσα από την ακμή, στην οροφή της εσοχής,δεν επιλύει το πρόβλημα της διάβρωσής της.

Ορθός τρόπος εφαρμογής νεροσταλάκτη.

Αν σε υφιστάμενη κατασκευήδεν έχει τοποθετηθεί νεροσταλάκτης μπορεί να τοποθετηθεί νέος με δύο τρόπους:

α) με τοπική στο σημείο τηςακμής, καθαίρεση του επιχρίσματος και εφαρμογή του έτοιμου νεροσταλάκτη με χρήσηόμως έτοιμου επισκευαστικού μη συρρικνούμενου θιξοτροπικού κονιάματος. Ο λόγοςτης χρήσης του επισκευαστικού αντί του συμβατικού κονιάματος βρίσκεται στοναρμό διακοπής εργασιών που προφανώς θα προκληθεί μεταξύ του παλαιού και νέουεπιχρίσματος. Ο αρμός αυτός θα προκληθεί κυρίως από τη συρρίκνωση του νέουεπιχρίσματος κατά τη διάρκεια ξήρανσης- αφυδάτωσής του

β) άλλος τρόπος λιγότεροεπιθυμητός αισθητικά, είναι η επικόλληση γωνιακού προφίλ από πλαστικό ή απόαλουμίνιο ή ακόμη και από ανοξείδωτο σίδηρο, διαστάσεων 20 Χ 10 mm. Η πλευρά των 10 mm θα αποτελέσει την προέκταση της κάθετηςεπιφάνειας. Η πλευρά των 20 mm θααποτελέσει την πλευρά που θα κολληθεί στην οροφή της εσοχής. Η συγκόλλησή τηςθα πρέπει να γίνει με ελαστική κόλλα (κατά προτίμηση με χρήση πολυουρεθανικήςμαστίχης). Το περίσσευμα της κόλλας μαζεύεται και τα ενδεχόμενα κενά πουδημιουργούνται πληρώνονται με αυτήν. ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Ο νεροσταλάκτης δεν πρέπει νατοποθετείται πιο μέσα από την κάθετη επιφάνεια αλλά ακριβώς ως προέκτασή της.

Μετά την τοποθέτησή τουμπορεί να χρωματισθεί με το αντίστοιχο χρώμα των επιφανειών για άρτιο αισθητικάαποτέλεσμα.

ΣΥΜΒΟΥΛΗ:

Σε υφιστάμενο διαμορφωμένο από σκυρόδεμα
νεροσταλάκτη προτείνουμε τη στεγανοποίησή του.

1^η Επειδή τοαλουμίνιο ή το πλαστικό απαιτούν ειδικά χρώματα και έτσι θα ξεχωρίζει η υφήτους από το χρώμα των υπολοίπων επιφανειών, προτείνουμε την επάλειψη τουνεροσταλάκτη πριν το χρωματισμό του, με ειδικό υλικό (από ρητίνη και χαλαζία)που επιτρέπει την επίχριση επιφανειών που δεν είναι πορώδεις.

2^η Αν έχετε ήδηνεροσταλάκτη διαμορφωμένο από σκυρόδεμα ή από επίχρισμα, στεγανοποιείστε τον μεεπαλειφόμενο ελαστικό στεγανωτικό υλικό ή και σε συνδυασμό με στεγανωτικό υλικόεμποτισμού. Θα περιορίσετε σημαντικά τη διάβρωσή του.

Γιώργος Μαυρουλέας

ΔιεύθυνσηΤεχνικού Τμήματος της MONOTECH

Τηλ.Επικοινωνίας: 80 111 111 77, 210 88 41578Mobile: 6977606823

(Δεν επιτρέπεταιη αναδημοσίευση των κειμένων ή τμήματος αυτών χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τουσυγγραφέα)

ΠΩΣ ΝΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΕΤΕ ΤΙΣ ΘΕΡΜΟΓΕΦΥΡΕΣ ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ

2011-12-29T22:02:00.000+02:00

Το καλύτερο σύστημα για τον περιορισμό ή την εξάλειψη τωνθερμογεφυρών σε ένα κτήριο, είναι το σύστημα εξωτερικής θερμομόνωσης των τοίχωντου. Το σύστημα αυτό λειτουργεί ως ένα θερμομονωτικό προστατευτικό κέλυφος τηςεξωτερικής τοιχοποιίας.

Στο συγκεκριμένο σημείο βλέπουμε ότι έχει θερμο-
μονωθεί το δοκάρι αλλά όχι στο σενάζ και στο
πρέκι της πόρτας που αποτελεί στην ουσία προέ-
κτασή του και που πλέον θα αποτελεί θερμογέφυ-
για το κτήριο αν εντέλει δε θερμομονωθεί .

Αν η κατασκευή πουεπιλέγουμε είναι η συμβατική όμως, με την τοποθέτηση του θερμομονωτικού υλικούστο ενδιάμεσο μιας διπλής εξωτερικής οπτοπλινθοδομής (τουβλοδομής δηλαδή), τότεπρέπει να προσέξουμε τον περιορισμό των θερμογεφυρών. Συμβουλεύουμε λοιπόν τηνεφαρμογή θερμομονωτικών φύλλων στα σενάζ και στα πρέκια των παραθύρων ή στιςεξώθυρες. Επίσης συνιστούμε τη θερμομόνωση των δοκών στον πυθμένα τους (κατάτον ξυλότυπο) και τη συγκόλληση του τελευταίου τούβλου με αφρό διογκούμενηςπολυουρεθάνης. Το ίδιο προτείνουμε και ως προς τα σημεία, στα οποία η προς ταέξω οπτοπλινθοδομή εφάπτεται στην περίμετρό της με άλλα δομικά στοιχεία (υποστυλώματα και πλάκα δαπέδου), προς αποφυγή της θερμογέφυρας που προκαλείται από εκεί.

Κατά τον ίδιο τρόπο το κονίαμα σύνδεσής, κάτω απότις μαρμάρινες ποδιές των παραθύρων, πρέπει ναθερμομονώνεται.

Εδώ θεωρούμε ότι είναιαναγκαία μία συμβουλή. Η επιλογή των μαρμάρινων ποδιών στα παράθυρα είναιλανθασμένη. Το μάρμαρο ως ένας καλός αγωγός της θερμότητας αποτελεί μιαθερμογέφυρα στο κέλυφος του κτηρίου. Η αλήθεια είναι ότι η θερμογέφυρα από μίαμαρμάρινη ποδιά ενός παραθύρου είναι μικρή. Όμως το χειμώνα συχνότατα, πάνω στοεσωτερικό τμήμα της, αυτό δηλαδή που Βρίσκεται μέσα στον εσωτερικό χώρο του διαμερίσματος, εμφανίζονται υγροποιήσεις και σπανιότερα, μύκητες. Αντί λοιπόν της χρήσης μαρμάρινων ποδιών μπορούν να διαμορφώνονται με ειδικής σύνθεσης στεγανά επιχρίσματα πάντα θερμομονωμένα ή έτοιμες μεταλλικές ποδιές.

Γιώργος Μαυρουλέας

ΔιεύθυνσηΤεχνικού Τμήματος της MONOTECH

Τηλ.Επικοινωνίας: 80 111 111 77, 210 88 41578Mobile: 6977606823

(Δεν επιτρέπεταιη αναδημοσίευση των κειμένων ή τμήματος αυτών χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τουσυγγραφέα)

ΘΕΡΜΟΜΟΝΩΣΗ ΠΥΛΩΤΗΣ

2011-12-29T21:28:00.001+02:00

Η πυλωτή σε μία πολυκατοικία πρέπει πάντα ναθερμομονώνεται, για την αποφυγή θερμικών απωλειών του άνωθεν διαμερίσματος (του1^ου ορόφου δηλαδή).

Η ροή της θερμότητας ως γνωστόν έχεικατεύθυνση πάντα από το πιο ζεστό προς το πιο κρύο. Αυτό συμβαίνει καθώς το πιοθερμό σώμα έχει περισσότερη ενέργεια (κινητική σε μοριακό επίπεδο) η οποίαμεταφέρεται προς το ψυχρότερο σώμα που έχει λιγότερη (βλ. 2^οθερμοδυναμικόαξίωμα στη Φυσική). Η παρένθεση αυτή από το τεχνικό στο καθαρά θεωρητικόεπίπεδο έγινε, για να κατανοήσουμε το γιατί μία μη θερμομονωμένη πυλωτή αποτελείπρόβλημα κυρίως τη χειμερινή περίοδο και όχι τη θερινή.

Η θερμομόνωση της πυλωτής μπορεί να γίνει είτεκατασκευαστικά, τοποθετώντας το θερμομονωτικό φύλλο ή πάνελ (θερμομονωτικούφύλλου με γυψοσανίδα) μέσα στον ξυλότυπο, είτε εκ των υστέρων. Η εκ των υστέρωνθερμομόνωση της οροφής μίας πυλωτής μπορεί να γίνει με θερμομονωτικά φύλλα (απόδιογκωμένη ή εξηλασμένη πολυστερίνη ή πλάκες από διογκωμένη πολυουρεθάνη,ορυκτοβάμβακες κλπ) που στερεώνονται με ειδικά βύσματα. ΠΡΟΣΟΧΗ: τα βύσματα πουθα χρησιμοποιηθούν πρέπει να μην οξειδώνονται. Η πολυστερίνη είτε θα επιχρισθεί(κατά προτίμηση με τα επιχρίσματα που χρησιμοποιούνται και στην εξωτερικήθερμομόνωση) είτε θα καλυφθεί με φύλλα γυψοσανίδας.

Πέρα όμως από την πυλωτή καιη οροφή υπόγειου γκαράζ με κατοικήσιμο χώρο από πάνω, πρέπει να θερμομονώνεται.

Οι ενεργειακές απώλειες δενείναι το μόνο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ένα διαμέρισμα με μη θερμομονωμένη τηνοροφή της κάτωθεν πυλωτής. Αρκετές φορές εμφανίζονται υγροποιήσεις στο δάπεδο. Οιυγροποιήσεις αυτές μοιάζουν με «ίδρωμα» του δαπέδου και μ’ αυτόν τον τρόπο συνήθως το περιγράφουν οι άνθρωποι πουγια πρώτη φορά βλέπουν αυτό το φαινόμενο.

Το «ίδρωμα» όμως αυτό, η υγροποίηση της εσωτερικήςυγρασίας στα σημεία δρόσου δηλαδή, μπορεί να γίνει όχι μόνο πάνω στην επένδυσητου δαπέδου αλλά και κάτω απ’ αυτήν. Σε μια τέτοια περίπτωση δεν αποκλείεταιακόμη και η εμφάνιση ανερχόμενης υγρασίας στους τοίχους. Η περίπτωση αυτή είναισπάνια και συμβαίνει κυρίως σε περιοχές που το χειμώνα παρουσιάζονται πολύχαμηλές θερμοκρασίες.

Συνηθισμένο λάθος εδώ είναιη μη θερμομόνωση των δοκών αλλά και η στερέωση επί της οροφής της πυλωτής, σωλήνων. Αυτές κάποιες φορές μπορεί να εμποδίζουν σημαντικά την ορθή, δίχωςθερμογέφυρες, θερμομόνωση της οροφής μιας πυλωτής. Σε αυτή την περίπτωσηπροτείνουμε τον ψεκασμό με διογκούμενη πολυουρεθάνη και την κατασκευή ψευδοροφήςαπό γυψοσανίδα για την κάλυψή της. ΠΡΟΣΟΧΗ: Σε μια τέτοια εφαρμογή πρέπει νακαλυφθούν με φύλλο πολυαιθυλενίου οι επιφάνειες που δε θέλουμε να λερωθούν.

Γιώργος Μαυρουλέας

ΔιεύθυνσηΤεχνικού Τμήματος της MONOTECH

Τηλ.Επικοινωνίας: 80 111 111 77, 210 88 41578Mobile: 6977606823

(Δεν επιτρέπεταιη αναδημοσίευση των κειμένων ή τμήματος αυτών χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τουσυγγραφέα)

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΕ ΚΑΝΑΛΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΟΜΒΡΙΩΝ ΣΕ ΚΕΚΛΙΜΕΝΕΣ ΣΤΕΓΕΣ

2011-12-29T10:44:00.000+02:00

Διαμόρφωση περιμετρικού καναλιού στον ξυλότυπο

Κανάλια συγκέντρωσης ομβρίωντοποθετούμε συνήθως στην απόληξη κεκλιμένων στεγών. Έχουμε δύο τύπους τέτοιωνκαναλιών. Ο πρώτος είναι διαμορφωμένος από τον ξυλότυπο ή τον μεταλλότυπο και διαμορφώνεται στην περίμετρο τηςκεκλιμένης πλάκας, ως ορθογώνιο βύθισμά της, συνήθως 30 εκατοστά πριν τηντελική απόληξή της ή στο σημείο συνάντησης δύο ή περισσοτέρων κεκλιμένων στεγών.Ο δεύτερος τοποθετείται εξωτερικά στο σημείο ακριβώς που απολήγει η κεκλιμένηστέγη.

Τα προβλήματα πουπαρουσιάζονται θα μπορούσαμε να τα συμπτύξουμε στα εξής :

Λανθασμένος τρόπος εφαρμογής
σε τεχνικό prospectus.
Η στεγανωτική στρώση δεν εισέρχεται
στο κανάλι συγκέντρωσης ομβρίων.

1) Ηστεγανωτική στρώση των κεκλιμένων στεγών δε συνεχίζεται μέσα στο κανάλι αλλάδιακόπτεται πριν από αυτό. Αυτό προκαλεί προβλήματα καθώς τα όμβρια που κυλούνπάνω στη στεγανωτική στρώση της κεκλιμένης στέγης, είτε απορρέουν εκτός τουκαναλιού, είτε πολλές φορές συσσωρεύονται στην απόληξή της και εντέλειεισχωρούν κάτω από αυτήν.

2) Πολύμικρή διατομή της σωλήνας απορροής. Αυτό δεν επιτρέπει τη γρήγορη απορροή τωνομβρίων με αποτέλεσμα το πλημμύρισμα του καναλιού και την εισροή υδάτων από τοσημείο επαφής του με το κτήριο.

3) Βούλωματης υδρορροής από φερτές ύλες και το πλημμύρισμά του. Προκαλείται από κακήσυντήρηση – καθαρισμό αλλά και από έλλειψη των κατάλληλων μέτρων για τηναποφυγή αυτού του φαινομένου (πχ σχάρες, οπές εκτόνωσης σε μεγαλύτερο ύψος πουθα μπορούν να εκτονώσουν τα ύδατα σε περίπτωση βουλώματος κλπ).

Κανάλι μικρού βάθους και πλάτους που δέχεται τα όμβρια
δύο κεκλιμένων στεγών από ελενίτ και καταπονείται έντονα
από τα φύλλα του γειτονικού ευκαλύπτου. Από κάτω λει-
τουργεί χώρος γραφείων ο οποίος πλημμύριζε σε κάθε δυ-
νατή βροχόπτωση.

4) Μικρόβάθος ή μικρό πλάτος του καναλιού. Αυτό μπορεί να προκαλέσει προβλήματαπλημμυρίσματος του καναλιού και καταπόνηση του κτηρίου από εκτόνωση υδάτων προςαυτό. Το πολύ μικρό πλάτος κάποιες φορές μπορεί να μην αφορά το ίδιο το κανάλιαλλά τον σημαντικό περιορισμό του ανοίγματός του στο πάνω μέρος του, από τηνεξοχή της τελικής στρώσης της κεκλιμένης στέγης (πχ κεραμίδια ή πάνελ ήλαμαρίνες ή ακόμη και ή ακόμη και κυματοειδή φύλλα από αμιαντοτσιμέντο (ελενίτ)που εξέχουν περισσότερο από ό,τι θα έπρεπε και περιορίζουν το άνοιγμα τουκαναλιού). Το μικρός πλάτος του ανοίγματος σε συνδυασμό με μεγαλύτερο βάθος,προκαλεί σοβαρά προβλήματα στην εφαρμογή των στεγανωτικών στρώσεων αλλά και στησυντήρηση του καναλιού.

5) Κακήκατασκευή (πχ λαμαρίνα πολύ μικρού πάχους, πολύ κακές κλίσεις, στραβώματα, αρθρώσεις με μεγάλα κενά ή ανοίγματα μεταξύτων διαμορφωμένων μεταλλικών φύλλων του καναλιού κλπ).

6) Μεγάλούψος στην εξωτερική του παρειά και μικρότερο στην εσωτερική του. Αυτό σεπερίπτωση πλημμυρίσματος του καναλιού εκτονώνει τα ύδατα προς την πλευρά τουκτηρίου.

Η κεραμοσκεπή καταλήγει σε κανάλι με ανύπαρκτο άνοιγμα που έχει περιοριστεί
ακόμη περισσότερο από την εξωτερική θερμομόνωση του τοίχου. Τα γειτονικά
δέντρα σίγουρα κάποια στιγμή θα δημιουργήσουν σοβαρό πρόβλημα με τα
φύλλα τους, καθώς καμία συντήρηση και καθαρισμός δεν μπορεί να γίνει στο
κανάλι αυτό, που σημειωτέον, ήδη δεν είναι στεγανό.

7) Δενέχει ληφθεί υπόψη από τη μελέτη το πάχος της θερμομόνωσης στον πυθμένα τουκαναλιού (αν από κάτω υπάρχει κλειστός χώρος που κατοικούν ή εργάζονταιάνθρωποι) ή ακόμη και στις παρειές του (αν αυτές πρόκειται να προκαλέσουνθερμογέφυρα).

8) Απόπλημμελή μελέτη υγρομόνωσής του. Συνήθως αυτό συνδέεται με την επιλογή τουυλικού των κλίσεων και κυρίως των στεγανωτικών υλικών που θα επιλεγούν. Ειδικάστα μεταλλικά κανάλια η συνήθης επιλογή δημοφιλών υλικών (πχ ασφαλτικώνμεμβρανών ή ελαστικών μεμβρανών EPDM)πολύ συχνά αποτυγχάνει.

9) Ηχρόνια συσσώρευση σκόνης, φύλλων ή χώματος στο κανάλι επιτρέπει σε φυτά ναφυτρώσουν και να καταστρέψουν τη στεγανωτική στρώση με τις ρίζες τους.

10) Ρωγμές σε κανάλια μεγάλου μήκους (κυρίως απόσκυρόδεμα) από έλλειψη αρμών διαστολής.

11) Χρωματισμός της εσωτερικής κοιλότητας τουκαναλιού με πλημμελή τρόπο, με αποτέλεσμα την αποκόλληση της χρώσηςπαρασύροντας επικολλημένες στεγανωτικές στρώσεις.

Γιώργος Μαυρουλέας

Διεύθυνση Τεχνικού Τμήματος της MONOTECH

Τηλ. Επικοινωνίας: 80 111 111 77, 210 88 41 578 Mobile: 6977606823

(Δεν επιτρέπεται η αναδημοσίευση των κειμένων ή τμήματος αυτώνχωρίς τη σύμφωνη γνώμη του συγγραφέα)

ΣΥΜΒΑΤΙΚΗ ΜΟΝΩΣΗ ΤΑΡΑΤΣΑΣ

2011-12-23T21:13:00.001+02:00

Δημιουργία κλίσεων με αφρομπετόν

Υπάρχουν δύο βασικοί τύποιμόνωσης ενός δώματος: η συμβατική μόνωση και η ανεστραμμένη μόνωση.

Με τον όρο «συμβατικήμόνωση» εννοούμε ότι η στεγανωτική στρώση βρίσκεται πάνω από τη θερμομονωτική.Αντιθέτως στην «ανεστραμμένη μόνωση» η στεγανωτική στρώση βρίσκεται κάτω από τηστρώση θερμομόνωσης. Στην ερώτηση ποιος τύπος μόνωσης θεωρείται καλύτερος, ανκαι η απάντηση δεν είναι εύκολη, η συμβατική μέθοδος θα λέγαμε ότι υπερτερείέναντι της ανεστραμμένης.

Παρ’ ότι η ανεστραμμένη μέθοδοςθα λέγαμε ότι προστατεύει τη στεγανωτική στρώση από τις θερμοκρασιακέςμεταβολές καλύτερα από τη συμβατική, έχει εντούτοις ένα σημαντικό μειονέκτημα:ρέει νερό ανάμεσα στην στεγανωτική στρώση (κάτω στρώση) και τη θερμομονωτική(πάνω στρώση) ή και παραμένει στάσιμογια μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση τηςθερμομονωτικής απόδοσης της μόνωσης και συνάμα εγκυμονεί κινδύνους για τηνεισροή υδάτων από ευπαθές σημείο.

Τούτο δε σημαίνει ότιαποκλείουμε την ανεστραμμένη μέθοδο. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου αυτή είναιαναγκαία (πχ όταν έχουμε περιορισμό στα ύψη).

Α' τρόπος συμβατικής μόνωσης. Οι στρώσεις από κάτω προς τα
πάνω: 1) θερμομονωτική στρώση 2)Υλικό κλίσεων 3) Στεγανωτική
στρώση 4) τσιμεντοκονία και 5) πλακάκια ή πλάκες

Τρόποι εφαρμογής της συμβατικήςμόνωσης σε οριζόντιο δώμα:

Α΄ Τρόπος (όταν δεν έχουνδιαμορφωθεί κλίσεις στο δώμα)

1) Φράγμαυδρατμών (αν απαιτείται): ΠΡΟΣΟΧΗ το φράγμα υδρατμών τοποθετείται μόνο κάτω απόσυγκεκριμένες συνθήκες. Σε επόμενο άρθρο θα αναλύσουμε πότε αυτό πρέπει ναεφαρμόζεται και πως.

2) Θερμομονωτικήστρώση. Πρέπει να καλύπτει τις απαιτήσεις του ΚΕΝΑΚ αναλόγως με την κλιματικήζώνη που βρίσκεται το κτήριο.

3) Υλικόκλίσεων από γαρμπιλόδεμα ή ελαφρύ κονιόδεμα (ελαφρομπετόν).

4) Στεγανωτικήστρώση από υδρόφοβες μεμβράνες ή οπλισμένα επαλειφόμενα υδρόφοβα υλικά.

5) Στρώσηβατότητας (αν απαιτείται) ή στρώση επικάλυψης-προστασίας της μόνωσης. Το στάδιοαυτό δεν είναι απαραίτητο. Η στεγανωτική στρώση μπορεί να αποτελέσει τελικήεπιφάνεια, αν εκπληρούνται ορισμένη όροι αντηλιακής προστασίας ή αντοχής τηςστην ηλιακή ακτινοβολία.

Σε υφιστάμενες κλίσεις ακολουθήθηκε ο β΄ τρόπος συμβατι-
κής μόνωσης. Στη φάση αυτή του έργου έχει τοποθετηθεί
το θερμομονωτικό υλικό και η διαχωριστική στρώση και έχει
ξεκινήσει η προεργασία για την επικόλληση ασφαλτικών
μεμβρανών.

Β΄ Τρόπος (όταν το δώμα έχειτις κλίσεις που απαιτούνται)

1) Φράγμαυδρατμών Ισχύει ό,τι και στον Α’ τρόπο.

2) Θερμομονωτικήστρώση. Πρέπει να καλύπτει τις απαιτήσεις του ΚΕΝΑΚ αναλόγως με την κλιματικήζώνη που βρίσκεται το κτήριο. Εδώ η στρώση στερεώνεται στο υπόστρωμα ήεπικολλάται πλήρως σ’ αυτό.

3) Διαχωριστική στρώση (αν κρίνεται αναγκαία) ηοποία επίσης στερεώνεται στο υπόστρωμα με ειδικά ανοξείδωτα, σε κάθε περίπτωσηβύσματα.

4) Στεγανωτικήστρώση κυρίως από υδρόφοβες μεμβράνες ή οπλισμένα επαλειφόμενα υδρόφοβα υλικά,δευτερευόντως.

5) Στρώσηβατότητας (αν απαιτείται) ή στρώση επικάλυψης-προστασίας της μόνωσης. Ισχύουνακριβώς τα ίδια με τον Α΄ τρόπο.

Γιώργος Μαυρουλέας

ΔιεύθυνσηΤεχνικού Τμήματος της MONOTECH

Τηλ.Επικοινωνίας: 80 111 111 77, 210 88 41578Mobile: 6977606823

(Δεν επιτρέπεταιη αναδημοσίευση των κειμένων ή τμήματος αυτών χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του συγγραφέα)

ΑΠΟΛΗΞΗ ΚΕΚΛΙΜΕΝΗΣ ΣΤΕΓΗΣ ΜΕ ΚΕΡΑΜΟΣΚΕΠΗ ΣΕ ΤΑΡΑΤΣΑ

2011-12-23T13:57:00.001+02:00

Όταν η κλίση μίαςκεραμοσκεπής καταλήγει σε δώμα, από την αρχιτεκτονική μελέτη πρέπει ναυπολογίζεται το ύψος της απόληξης να είναι τέτοιο, ώστε να μην προκαλεί ζήτημαστην εφαρμογή της μόνωσης.

Η κεκλιμένη στέγη εδώ απαγορεύει από ένα σημείο και πέρα τη θερμομό-
νωση και στεγανοποίηση του οριζοντίου δώματος (ταράτσας) στο σημείο
απόληξής της.

Ένα απλό παράδειγμα: έστωπως η κεκλιμένη πλάκα μίας κεραμοσκεπής καταλήγει στα 20 εκατοστά πάνω από τηνπλάκα του δώματος. [Το ύψος αυτό και πολύ μικρότερο ακόμη, το έχουμε συναντήσειαρκετές φορές, στο διάστημα των 21 χρόνων εμπειρίας μας, και μάλιστα με ήδηκατασκευασμένη την κεραμοσκεπή.] Το μεγαλύτερο ύψος της μόνωσης τουδώματος (όσον αφορά το σημείο απόληξηςτης κεραμοσκεπής) βρίσκεται στο πιο απομακρυσμένο σημείο από την κοντινότερηυδρορροή. Έστω ότι το σημείο αυτό βρίσκεται στα 7 μέτρα. Ας ονομάσουμε τοσημείο αυτό Α. Το Α λοιπόν επειδή βρίσκεται 7 μέτρα από την κοντινότερη προςαυτό υδρορροή, θα πρέπει να βρίσκεται και τουλάχιστον 7 εκατοστά πιο ψηλά απότο ύψος της μόνωσης στην υδρορροή. Αυτό κρίνεται αναγκαίο ώστε να διασφαλίζεταιένα minimumκλίσης επί του δώματος 1%. Ένα τοις εκατό κλίση σημαίνει πως κάθε ένα μέτρο πουαπομακρυνόμαστε από υδρορροής η τελική στάθμη της μόνωσης ανυψώνεται κατά έναεκατοστό.

Υπολογισμός του ύψους της μόνωσηςστην υδρορροή:

Από άλλη οπτική γωνία η ίδια ταράτσα. Σε πολλές περιπτώ-
σεις η ταράτσα βρίσκεται στο κέντρο και οι κεκλιμένες στέγες
απολήγουν και ρίχνουν τα νερά της βροχής κατ' ευθείαν σ' αυ-
τό. Έτσι το πρόβλημα επιδεινώνεται.

Θερμομονωτικό φύλλο απόπολυστερίνη (διογκωμένη ή εξηλασμένη) πάχος 10 εκατοστά. Αυτό είναι το πάχοςπου απαιτείται με βάση τον ΚΕΝΑΚ. Έστω ότι λόγω των ιδιαίτερων συνθηκώνσυμφωνούμε με τον ιδιοκτήτη να τοποθετήσουμε υλικό με χαμηλότερο συντελεστήθερμικής αγωγιμότητας (σημαντικά όμως ακριβότερο). Το μικρότερο δυνατό πάχος τουθερμομονωτικού υλικού που μπορούμε να πετύχουμε για να διασφαλίσουμε τον ΚΕΝΑΚ(αναφερόμενοι πάντα στη δεύτερη κλιματική του ζώνη) είναι τα 6-7 εκατοστά.

Ελαφρύ κονιόδεμα ήγαρμπιλόδεμα κλίσεων, ελάχιστο πάχος 5εκατοστά. Κανονικά το ύψος του υλικού κλίσεων πρέπει να είναι ίδιο με το πάχοςτου θερμομονωτικού υλικού. Λόγω όμως των ιδιαίτερων συνθηκών πουαντιμετωπίζουμε, αναγκαζόμαστε ναπεριορίσουμε το απαιτούμενο ύψος, έστω και σε βάρος της ποιότητας εφαρμογής.

Στεγανωτική ή στεγανωτικέςμεμβράνη, -ες: πάχος από 3,5 - 8 χιλιοστά. Η στεγανωτική μεμβράνη ουσιαστικάδεν προσμετρείται λόγω του μικρού της πάχους.

Εδώ η κεκλιμένη στέγη έχει το κατάλληλο
ύψος και η μόνωση εφαρμόσθηκε χωρίς
προβλήματα

Όλο αυτό μας δίνει, ωςελάχιστο δυνατό ύψος της μόνωσης στην υδρορροή, τα 11 με 12 εκατοστά. Αν σ’αυτά προσθέσουμε και τα 7 εκατοστά που προσδίδει η ελάχιστα επιτρεπόμενη κλίση 1%, τότε στοσημείο Α έχουμε ελάχιστο δυνατό ύψος τα 17 εκατοστά. Αυτό σημαίνει πως ηστεγανωτική μεμβράνη έχει μόλις 3 εκατοστά για να ανυψωθεί και να επικολληθείκάθετα στο σημείο αυτό. Αλλά το ελάχιστο δυνατό ύψος που μπορεί να διασφαλίσειότι η στεγανωτική μεμβράνη θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις απαιτήσειςστεγανότητας σε βάθος χρόνου, είναι τα 10 εκατοστά. Αν μάλιστα η κεκλιμένηπλάκα σκυροδέματος εξέχει (πράγμα πολύ συνηθισμένο) τότε καθιστά αδύνατη τηνοποιαδήποτε εργασία στεγανοποίησης, αφού το περιθώριο των 3 εκατοστών δενεπιτρέπει σε κανέναν τεχνίτη να εργαστεί προκειμένου να συγκολλήσει τηστεγανωτική στρώση. Αν μάλιστα οι απαιτήσεις του δώματος είναι να είναι καιβατό, τότε κυριολεκτικά δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε τη μόνωσή μας παρά μόνοπαραβιάζοντας βασικούς κανόνες, όπως ότι η στεγανωτική στρώση πρέπει νατοποθετείται πάντα πάνω από τη στρώση διαμόρφωσης των κλίσεων.

Αν το ύψος είναι μικρότερο(όπως προαναφέραμε αυτό το έχουμε συναντήσει αρκετές φορές στο παρελθόν) τότε ηκατασκευή της μόνωσης συναντά ανυπέρβλητες δυσκολίες.

Το ελάχιστο δυνατό ύψος πουπρέπει να έχει η απόληξη μιας κεκλιμένης στέγης με κεραμοσκεπή σε δώμα, πρέπεινα είναι τα 50 εκατοστά. Το ύψος αυτό επιτρέπει την άνετη κατασκευή μιαςμόνωσης αλλά και τη δυνατότητα επέμβασης (νέας στεγανοποίησης ή και ενίσχυση τηςθερμομόνωσης) στο μέλλον.

Γιώργος Μαυρουλέας

ΔιεύθυνσηΤεχνικού Τμήματος της MONOTECH

Τηλ.Επικοινωνίας: 80 111 111 77, 210 88 41578Mobile: 6977606823

(Δεν επιτρέπεταιη αναδημοσίευση των κειμένων ή τμήματος αυτών χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τουσυγγραφέα)

ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΤΑΡΑΤΣΕΣ

2011-12-22T22:36:00.000+02:00

Ποικιλίες φυτών σε πράσινο δώμα εκτατικής φύτευσης

Ακούγεται παράξενο μέσα στηνοικονομική κρίση κάποιος να αναφέρεται στα πράσινα δώματα. Αυτή τη στιγμή όλοιασχολούνται με τη δυνατότητα επιβίωσης ενός συστήματος και ενός κράτους πουκαταρρέει κάτω από το βάρος των ελλειμμάτων και των χρεών του.

Βέβαια και πριν από κάποιαχρόνια, όταν οι ενδείξεις δεν ήταν δυσοίωνες, τα πράσινα δώματα θεωρούντανείδος πολυτελείας και κανείς δεν έκανε κάτι για την προώθησή τους.

Σήμερα για έναν λόγοπαραπάνω η ιδέα για πρασίνισμα των δωμάτων έχει σχεδόν εγκαταληφθεί. Και όμως σήμερακάτω από αυτές τις αντίξοες οικονομικά συνθήκες, τρέχουν προγράμματα της ΕυρωπαϊκήςΈνωσης που χρηματοδοτούν 100% τη μετατροπή δωμάτων δημοσίων κτηρίων, σε πράσινα– φυτεμένα δώματα.

Μένει στην Τοπική Αυτοδιοίκησηνα φροντίσει ώστε το τωρινό Πρόγραμμα με προϋπολογισμό 20.000.000 Ευρώ ναυλοποιηθεί.

Υπάρχουν όμως και άλλοιπρόσθετοι λόγοι. Η βελτίωση του πρασίνου στην πόλη (δεν χρειάζεται κάποιος ναεπιχειρηματολογήσει για να πείσει ως προς αυτό) έχει μακροπρόθεσμα σημαντικό οικονομικόόφελος. Το όφελος προκύπτει από πολλές θετικές επιδράσεις.

1) Τη συμβολήπου μπορεί να έχει στη μείωση του φαινομένου της θερμικής αστικής νησίδας και τηςοικονομικής επιβάρυνσής της (βλ. σχετικό μας άρθρο που αναρτήθηκε παλαιότερα σ’αυτό το μπλογκ).

2) Στηναξιοποίηση των ακινήτων αλλά και ολόκληρων αστικών περιοχών-συνοικιών ανεφαρμοζόταν σε μεγάλες κλίμακες το φύτεμα των υπαρχόντων δωμάτων.

Φυτά ποικιλίας SEDUM (παχύφυτα)

3) Το θετικόαποτέλεσμα στη θερμομόνωση των κτηρίων και κυρίως στο δροσισμό τους τοκαλοκαίρι. Αποτέλεσμα τόσο οικονομικό όσο και στην υγεία των πολιτών. Ένατετραγωνικό μέτρο γρασίδι κατακρατεί 200 γραμμάρια ρύπων και σκόνης.

Παράλληλαμόλις έξι τετραγωνικά μέτρα γρασίδι παράγουν το οξυγόνο που χρειάζεται ένας άνθρωπος,για έναν ολόκληρο χρόνο.

4) Το αισθητικόαποτέλεσμα και η αύξηση της παραγωγικότητας στην οποία συντελεί, είναι κάτι πουεπίσης αξίζει να αναφέρουμε.

Τα πλεονεκτήματα τωνπράσινων δωμάτων τα έχουμε αναφέρει και πάλι, και πολύ πιο αναλυτικά σεπαλαιότερο άρθρο. Στις αρχές του 2009, είχαμε εισηγηθεί στο τότε Υπουργείο Περιβάλλοντοςκαι Δημοσίων Έργων αλλά και στο Υπουργείο Ανάπτυξης, την υιοθέτηση ενός στόχου.Να μετατραπούν 10.000 στρέμματα δωμάτων στην Αθήνα και στις άλλες μεγάλεςπόλεις της Ελλάδας, σε φυτεμένα – πράσινα. Ο τρόπος θα ήταν μέσα από τηνεπιδότηση μακροπρόθεσμης εξόφλησης άτοκου δανείου. Έτσι ενδεικτικά με βάση τημελέτη που κάναμε ο τζίρος θα ξεπερνούσε το 1δις Ευρώ. Μόνο από τον ΦΠΑ τοκράτος θα κέρδιζε τότε περίπου 200.000.000 εκατομμύρια Ευρώ και από την αναβάθμισητης αντικειμενικής αξίας κάποιων περιοχών, άλλα 10-20.000.0000 εκατομμύρια.Χωρίς να υπολογιστούν οι εξωτερικές ωφέλιμες επιδράσεις από τη βελτίωση της υγείας,της μείωσης της αστικής θερμικής νησίδας, της εξοικονόμησης ενέργειας, της ενίσχυσηςτης αντιπλημμυρικής προστασίας των πολιτών, της αισθητικής αναβάθμισης της πόλης,τις θετικές επιρροές από την απασχόληση και τη ροή χρήματος που θα δημιουργούσεστην αγορά (που θα μπορούσαμε να πούμε ότι σχεδόν θα διπλασίαζαν τα 200εκατομμύρια του οφέλους μόνο από τον ΦΠΑ).

Πράσινο μπαλκόνι στα Πατήσια.

Μιλούσαμε λοιπόν για μιαεπένδυση με ορίζοντα επταετίας που μέσα στα πρώτα πέντε έτη θα είχε κέρδη της τάξης100-200%. Δεν υπολογίζουμε μέσα σ’ αυτά την δημοφιλία που θα αποκτούσαν τα πράσινα δώματα στον κόσμο καιτην κατασκευή πράσινων δωμάτων και εκτός προγράμματος επιδότησης επιτοκίου.

Ποια επένδυση μπορεί νααποδώσει τόσο γρήγορα τέτοια κέρδη και με τέτοια οφέλη για όλους; Ο ιδιώτης θακέρδιζε από την εξοικονόμηση ενέργειας και την αύξηση της αξίας του ακινήτου του.Παράλληλα θα εξοφλούσε το άτοκο δάνειο και θα είχε και όφελος μόνο από τηνεξοικονόμηση ενέργειας που θα είχε το κτήριό του. Οι τράπεζες μέσα από τις οποίεςθα δίνονταν τα δάνεια θα είχαν σίγουρα κέρδη αφού το κράτος θα τους πλήρωνε τουτόκους και μάλιστα προκαταβολικά, όσον αφορά το κράτος αναφέρθηκανπροηγουμένως.

Φυτεμένη ταράτσα εκτατικής φύτευσης στο κέντρο της πόλης

Σήμερα μια τέτοια εισήγησηδεν έχει νόημα ούτε καν να τεθεί, όταν το δημόσιο δεν μπορεί να διαθέσειχρήματα ακόμη και για την αποπληρωμή των φαρμακοποιών και κινδυνεύουν πλέονσυμπολίτες μας να βρεθούν χωρίς τη δυνατότητα φαρμακευτικής τους υποστήριξης. Ότανόμως δίνονται χρήματα από την Ευρωπαϊκή Ένωση με 100% επιδότηση για πράσιναδώματα, τότε η μη απορρόφησή τους δεν είναι απλώς μια χαμένη ευκαιρία, αλλάαγγίζει τα όρια της εγκληματικότητας.

Γιώργος Μαυρουλέας

ΔιεύθυνσηΤεχνικού Τμήματος της MONOTECH

Τηλ.Επικοινωνίας: 80 111 111 77, 210 88 41578Mobile: 6977606823

(Δεν επιτρέπεταιη αναδημοσίευση των κειμένων ή τμήματος αυτών χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τουσυγγραφέα)

ΠΩΣ ΕΠΙΣΚΕΥΑΖΟΥΜΕ ΔΑΠΕΔΟ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΤΑ ΠΛΑΚΑΚΙΑ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΚΟΛΛΗΘΕΙ.

2011-12-22T19:21:00.002+02:00

Τα πλακίδια εδώ έχουν αποκολληθεί και ανυψωθεί.

Ηαποκόλληση των πλακιδίων μπορεί να πάρει δύο μορφές, είτε αυτήν της ανύψωσής τουςαπό διαστολή, είτε την αποκόλλησή τους χωρίς κάποια εμφανή ένδειξη. Στηντελευταία περίπτωση από το πλακίδιο βγαίνει ένας υπόκωφος ήχος όταν πατάμε ή ότανσέρνουμε ένα αντικείμενο στην επιφάνειά του.

Γιατην αποκατάσταση των πλακιδίων εκτελούμε τις παρακάτω εργασίες:

1) Ελέγχουμε πόσα πλακίδια έχουν αποκολληθεί ήέχουν σπάσει. Αυτό γίνεται με ελαφρύ χτύπημα κάποιου ξύλου ή μετάλλου.

2) Σημαδεύουμε τα πλακίδια που θα απομακρύνουμεκαι κόβουμε με γωνιακό τροχό τον αρμόστοκο στην επαφή τους με τα υγιή πλακίδια.Η εργασία αυτή μας εξασφαλίζει ότι δε θα σπάσουν τα γειτονικά πλακίδια κατά τηνδιάρκεια της απομάκρυνσης αυτών που θα αποκαταστήσουμε.

Προσοχή:Όταν εργαζόμαστε σε δώμα ή βεράντα ή ακόμη και pilotis δενκόβουμε σε βάθος μεγαλύτερο από ένα εκατοστό, καθώς υπάρχει ο κίνδυνος νακόψουμε τη στεγανωτική στρώση.

3) Με μηχανικό τρόπο αφαιρούμε τα υπολείμματακόλλας από το υπόστρωμα των πλακιδίων (τσιμεντοκονία ή γαρμπιλομπετόν ή καιπερλιτομπετόν ενίοτε).

Το καφέ χρώμα υποδηλώνει επικαθί-
σεις λάσπης και σκόνης.

4) Αν αφαιρώντας τα πλακίδια αφαιρεθεί και τμήματου υποστρώματος, ελέγχουμε αν αυτό το τμήμα ήταν από καιρό αποκολλημένο. Αυτόγίνεται εύκολα φανερό από τις επικαθίσεις σκόνης και λάσπης. Αν αυτό συμβαίνει,τότε πρέπει να φύγει μια λεπτή στρώση από το υπόστρωμα των επικαθήσεων ώστε ναεξασφαλισθεί η πρόσφυση των επιστρώσεων.

Προσοχή: Καιεδώ όταν εργαζόμαστε σε δώμα ή βεράντα ή ακόμη και πυλωτή, όλη αυτή η εργασίαγίνεται εξαιρετικά προσεχτικά, καθώς υπάρχει ο κίνδυνος να τραυματίσουμε τηστεγανωτική στρώση.

5) Ακολουθεί επιμελής καθαρισμός στο σημείοεπέμβασης με ταυτόχρονη απομάκρυνση των μπάζων, ώστε να μην επανέλθει μέρος τουςμε ενδεχόμενο άνεμο.

6) Με ψεκασμό βρέχουμε την επιφάνεια.

Με μηχανικό τρόπο και με προσοχή ώστε να μην τραυματί-
σουμε τη στεγανωτική στρώση που βρίσκεται από κάτω αφαιρούμε
την κόλλα και τα σαθρά,καθώς και τις ενδεχόμενες επικαθίσεις
λάσπης για τη δημιουργία υγιούς υποστρώματος.

7) Ελέγχουμε την επιφάνεια αν είναι νοτισμένη ή υπάρχεινερό που δεν έχει ακόμη απορροφηθεί οπότε σ’ αυτή την περίπτωση περιμένουμε τηνπλήρη απορρόφησή του. Με επισκευαστικό ρητινούχο μη συρρικνούμενο ταχείαςπήξεως κονίαμα επισκευάζουμε και επιπεδώνουμε το υπόστρωμα, αφήνοντας κενό όσο τούψος ενός πλακιδίου συν 4-5 χιλιοστά για την κόλλα. Ο υπολογισμός είναιεύκολος: τοποθετούμε ένα πλακίδιο πρόχειρα πάνω στο επισκευαστικό κονίαμα καιελέγχουμε σε σχέση με ένα υγιές γειτονικό, αν υπολείπονται ακόμη 4-5 mm για να έρθει στο ίδιο επίπεδο.

8) Μετά τη σκλήρυνση του επισκευαστικούδιαβρέχουμε και πάλι με ψεκασμό την επιφάνεια του υποστρώματος αλλά και τηνκάτω όψη των πλακιδίων.

9) Ελέγχουμετις επιφάνειες αν είναι νοτισμένες ή υπάρχει νερό που δεν έχει ακόμη απορροφηθεί.Αν υπάρχει νερό που δεν έχει ακόμη απορροφηθεί περιμένουμε. Κατόπιν αναδεύουμεσε χαμηλές στροφές την κόλλα πλακιδίων, με την ακριβή ποσότητα ύδατος πουαναφέρει ο παρασκευαστής της ότι απαιτείται για την ανάμειξή της. Πάντοτε μέσασε καθαρό δοχείο ρίχνουμε την απαιτούμενη ποσότητα ύδατος και σταδιακά προσθέτουμεαναδεύοντας την κονία. Αν η κόλλα που έχουμε επιλέξει είναι ελαστομερής, δύοσυστατικών, τότε μέσα στην ελαστικοποιητική ρητίνη ρίχνουμε την κονία καιαναδεύουμε. Μετά την ανάμιξη αναμένουμε για 5 λεπτά και αναδεύουμε για δεύτερηφορά. Η κόλλα πλέον είναι έτοιμη για την εφαρμογή.

Με επισκευαστικό κονίαμα επιπεδώνουμε το υπόστρωμα. Κα-
τόπιν επικολλούμε τα πλακίδια.

10) Ακολουθεί η επικόλληση των πλακιδίωναφήνοντας το διάστημα που έχει επιλεγεί και στην υπόλοιπη επιφάνεια με τους κατάλληλουςαποστάτες (σταυρούς). Για την καλύτερη επικόλληση προτείνουμε το άπλωμα μιαςλεπτής στρώσης της κόλλας στην επιφάνεια συμπιέζοντάς τη, το μάζεμά της ώστε ναμείνει ένα υπόλειμμα που θα αυξήσει την πρόσφυση και το άπλωμά της για δεύτερηφορά, σε πάχος 4-5 χιλιοστά με την κατάλληλη οδοντωτή σπάτουλα. Χτυπάμε ελαφράτο πλακίδιο με ματσόλα ή ξύλο για να απλωθεί το κονίαμα και να εξασφαλισθεί ηπρόσφυση της κόλλας σε όλη της επιφάνεια του πλακιδίου. [Σημείωση: οι κόλλεςτύπου butterεπιτυγχάνουν σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό αυτό το στόχο.] Ελέγχουμε είτε με τηβοήθεια μιας πήχης, είτε με το αλφάδι την επιπεδότητα του πλακιδίου σε σχέση μετα γειτονικά υγιή και με τις κατάλληλες επιδιορθώσεις εξασφαλίζουμε την άρτιαεφαρμογή.

Η εργασία αποκατάστασης έχει σχεδόν
ολοκληρωθεί. Μένει το φινίρισμα με
ατσαλόμαλλο για απομάκρυνση των
υπολειμμάτων του αρμοκονιάματος.

11) Αφού ολοκληρωθεί η επίστρωση των πλακιδίων,αρμολογούμε με το αρμοκονίαμα, το οποίο επίσης έχουμε αναδεύσει ακολουθώνταςπιστά τις οδηγίες του παρασκευαστή. Το γέμισμα των αρμών γίνεται με επιμέλεια καιμε ένα μυστρί χτυπάμε ελαφρά το αρμοκονίαμα ώστε να βεβαιωθούμε ότι δεν έχειαφήσει κενά. Ακολούθως με ένα λάστιχο για τον καθαρισμό υαλοπινάκων και με διαγώνιες προς τους αρμούςκινήσεις, μαζεύουμε το αρμοκονίαμα που περισσεύει. Με το δάχτυλό μας μπορούμενα επιμεληθούμε κάποια σημεία. Αφού στεγνώσει το αρμοκονίαμα σε σημείο που δεσυμπιέζεται με το δάχτυλό μας, με λεπτό ατσαλόμαλλο («συρματάκι») τρίβουμε τις επιφάνειεςγια τον καθαρισμό και το τελικό φινίρισμα. Σκουπίζουμε και η επιφάνεια είναιέτοιμη.

12) Όπως κάθε τσιμεντοκονίαμα το αρμοκονίαμαχρειάζεται συντήρηση με διαβροχές μετά τη σκλήρυνσή του, ειδικά όταν έχουμεέντονη ηλιοφάνεια ή πολύ ισχυρούς ανέμους.

Γιώργος Μαυρουλέας

ΔιεύθυνσηΤεχνικού Τμήματος της MONOTECH

Τηλ.Επικοινωνίας: 80 111 111 77, 210 88 41578Mobile: 6977606823

(Δεν επιτρέπεταιη αναδημοσίευση των κειμένων ή τμήματος αυτών χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τουσυγγραφέα)

ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΜΟΝΩΣΗΣ ΜΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΜΕΛΕΤΗΣ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ.

2011-12-20T21:58:00.000+02:00

Θέμα: «Στεγανοποίηση και θερμομόνωσηδιαφώτιστου – κουπόλας σε υφιστάμενη μόνωση.»

Οριοθέτηση των πλακιδίων που θα αφαιρεθούν με γωνιακό
τροχό, ώστε να μη σπάσουν τα γειτονικά πλακάκια κατά
την αφαίρεση όσων χρειάζονται.

Ιστορικό:

Τοπαλαιό διαφώτιστο εμφάνιζε έντονα προβλήματα υγροποίησης υδρατμών οπότε και οιδιοκτήτης του αποφάσισε την αντικατάστασή του.

Σκοπός:

Παράλληλαζήτησε και τη στεγανοποίησή του, προκειμένου να αποφύγει οποιοδήποτε πρόβλημα στομέλλον.

Ανάλυση των δεδομένων:

1)Θα τοποθετηθείδιαφώτιστο με βάση από πολυεστέρα, η οποία θα πατήσει με λάστιχο πάνω στουπάρχον κυκλικό στηθαίο. Η ποδιά του στη βάση του θα εξέχει περίπου 5cm.

2)Το στηθαίο δενείναι θερμομονωμένο.

3) Το δάπεδοείναι στρωμμένο με κεραμικά πλακίδια που έχουν επικολληθεί σε γαρμπιλομπετόνπάχους 5 cm.

4) Κάτω από το γαρμπιλομπετόν βρίσκεται η στεγανωτικήστρώση από ελαστική ασφαλτική μεμβράνη με επικάλλυψη φύλλου πολυαιθυλενίου. 5)Στον πολυεστέρα μπορεί να συγκολληθεί ασφαλτικό ή ασφαλτική μεμβράνη.

Σκεπτικό-μελέτη:

Πάντα μια μελέτη πρέπει να έχει ωςοδηγό το βασικό σκοπό. Για τηναποφυγή λοιπόν οποιασδήποτε υγρασίας απαιτούνται τα παρακάτω:

1. Γεφύρωσητης νέας στεγανωτικής στρώσης με την υφιστάμενη

2. Αποκλεισμόςυγροποίησης των υδρατμών από το στηθαίο. Το διαφώτιστο έχει ούτως ή αλλιώς έχειτις απαραίτητες πιστοποιήσεις που διασφαλίζουν ότι δε θα εμφανίσει υγροποιήσειςστην επιφάνειά του.

Αφαίρεση των επιστρώσεων της παλαιάς στεγανωτικής
στρώσης, γύρω από την κουπόλα

Για τη γεφύρωση της νέας στεγανωτικής στρώσης με τηνυφιστάμενη θα πρέπει α) να αφαιρεθούν οι επιστρώσεις της ασφαλτικής μεμβράνης,με πολύ προσοχή όμως ώστε να μην τραυματισθεί β) χρησιμοποιηθεί υλικό που να είναι συμβατόμε την ασφαλτική μεμβράνη και να επιδέχεται χρωματισμού ή επιχρίσματος.

Για τον αποκλεισμό υγροποιήσεων των υδρατμών θα πρέπει ναθερμομονωθεί το στηθαίο σε όλη την κάθετη επιφάνειά του^. στην οριζόντια έτσι κι αλλιώς έχει το λάστιχο πάνω στοοποίο πατάει το διαφώτιστο.

Ευπαθή σημεία:

1. Το σημείο της ποδιάς του διαφώτιστου (στη βάση του) πουεξέχει προς τα έξω, επειδή αναγκάζει τη στεγανωτική στρώση να παρακολουθήσει τοσχήμα του προκειμένου να το καλύψει. Λύση:Κόβουμε το κομμάτι που εξέχει μέχρι το λάστιχο της βάσης. Για την αποφυγή τυχόνακμών από τον πολυεστέρα που θα μπορούσαν να σχίσουν σε βάθος χρόνου τηστεγανωτική στρώση, όλη η απόληξη θα λειανθεί με σμυριδόχαρτο.

2. Το σημείο απόληξης της θερμομόνωσης (σχεδόν ταυτίζεται μετην εξοχή στη βάση του διαφώτιστου). Στο σημείο αυτό ενδεχομένως να ανοίξει τοεπίχρισμα, καθώς αλλιώς θα κινείται το πολυεστερικό του διαφώτιστου καιδιαφορετικά το επίχρισμα. Λύση: Ναεφαρμοσθεί σύστημα εξωτερικής θερμομόνωσης για το στηθαίο, του οποίου τοοπλισμένο ελαστικό οργανικό επίχρισμα θα ανέλθει και στη στεγανωτική στρώση πουθα επενδύσει όλη τη βάση του διαφώτιστου.

3. Ηστεγανωτική στρώση πρέπει να έχει επιφάνεια τέτοια ώστε να μπορεί να επιχρισθεί χωρίς να προκύψει μελλοντικόπρόβλημα αποκόλλησης του επιχρίσματος. Λύση:Να εφαρμοσθεί τελικώς ασφαλτικό-πολυουρεθανικό υλικό γεφύρωσης που εξασφαλίζειυψηλή πρόσφυση, οπλισμένο με τρεβίρα. Εξασφαλίζεται με τον τρόπο και η ευελιξίαστην εφαρμογή του υλικού, καθώς η ευπλαστότητά του θα επιτρέψει την άνετηπροσαρμογή στο κόλουρου κώνου σχήμα της βάσης του διαφώτιστου. Στην τελευταία στεγανωτική στρώση θα γίνει επίπασημε χαλαζία, όσο είναι ακόμη νωπό το υλικό, προκειμένου να δημιουργηθείεπιφάνεια ικανή να επιχρισθεί με το οργανικό επίχρισμα και να συγκολληθεί επί αυτήςτο θερμομονωτικό φύλλο.

Θερμομόνωση του στηθαίου έδρασης της κουπόλας

4. Ηστεγανωτική στρώση επειδή θα βρίσκεται κάτω από το θερμομονωτικό φύλλο, υπάρχεικίνδυνος να εμφανισθεί στο μέλλον ανερχόμενη υγρασία, από την επαφή της με τογαρμιλομπετόν του υποστρώματος. Λύση:επιλέγουμε βαρέως τύπου πολυστερίνη και ελαστικό τσιμεντοειδές αντιμετώπισηςανερχόμενης υγρασίας ως πρώτη στρώση πριν την εφαρμογή του οπλισμένουεπιχρίσματος.

Εφαρμογή του οργανικού επιχρίσματος

5. Τογέμισμα του ορύγματος που θα προκληθεί από το σκάψιμο για την ανεύρεση της παλαιάςστεγανωτικής στρώσης θα γίνει με νέο γαρμπιλομπετόν. Αλλά στο σημείο επαφής τουνέου με το παλιό θα προκληθεί αρμός διακοπής εργασιών που μπορεί μελλοντικά ναδημιουργήσει πρόβλημα στα πλακίδια. Λύση:πριν την επικόλληση των πλακιδίων ανοίγουμε προσεχτικά τον αρμό διακοπήςεργασιών και το σφραγίζουμε με έτοιμο μη συρρικνούμενο επισκευαστικό τσιμεντοκονίαμα.

6. Τοσοβατεπί επειδή θα συγκολληθεί πάνω στο οργανικό επίχρισμα της εξωτερικήςθερμομόνωσης, (άρα ελαστικό υπόστρωμα) αλλά και επειδή θα δέχεται όλα ταθερμικά φορτία χωρίς να μπορεί να τα εκτονώσει προς το στηθαίο, μέσωαγωγιμότητας, και συνεπώς θα έχει την τάση αποκόλλησης. Λύση: επικόλλησή του με ελαστική κόλλα πλακιδίων.

Κατόπιν όλωναυτών πλέον έχουμε ολοκληρώσει τη μελέτη και προχωρούμε στις εργασίεςυλοποίησής της.

Εφαρμογή:

1) Σκάψιμο σε πλάτος ενός πλακιδίου μέχρι τηνασφαλτική μεμβράνη, γύρω από το στηθαίο πάνω στο οποίο εδράζεται το διαφώτιστο.Το σκάψιμο θα γίνει με εξαιρετική προσοχή για την αποφυγή τραυματισμού της παλαιάςυγρομόνωσης.

Σκάψιμο του αρμού διακοπής εργασιών

2) Καθαρισμόςκαι αποκομιδή των μπαζών.

3) Κόψιμο τηςαπόληξης της βάσεως της κουπόλας (ποδιάς) επί του στηθαίου του φωταγωγού μέχρινα έρθει στο ίδιο σημείο του στηθαίου. Τρίψιμο με σμυριδόχαρτο για εξομάλυνσή της.

4) Στεγανοποίηση– γεφύρωση με επάλειψη ασφαλτικού-πολυουρεθανικού υλικού γεφύρωσης ασφαλτικώνμεμβρανών με άλλα δομικά στοιχεία, οπλισμένο με τρεβίρα, το οποίο εξασφαλίζει ισχυρήπρόσφυση και στεγανοποίηση με εξαιρετική αντοχή στο χρόνο.

5) Επίπασητου νωπού στεγανωτικού υλικού (της τελευταίας στρώσης) με χαλαζία ώστε να εξασφαλισθείη πρόσφυση των τσιμεντοειδών επιστρώσεων (της κόλλας δηλαδή του θερμομονωτικούφύλλου και των επιχρισμάτων).

6) Επικόλλησηδιογκωμένης πολυστερίνης βαρέως τύπου, 5 cm πάχους επί του κάθετου τμήματος του στηθαίουέδρασης του διαφώτιστου.

7) Εφαρμογήελαστικού στεγανωτικού τσιμεντοειδούς βάσεως υλικού, καθ’ όλο το ύψος της πολυστερίνηςγια αποφυγή ανερχόμενης υγρασίας.

8) Γέμισματου ορύγματος με γαρμπιλομπετόν που θα λειτουργήσει και ως υπόστρωμα για τηνεπικόλληση των πλακιδίων.

9) Εφαρμογή,οπλισμένου με υαλόπλεγμα αντοχής σε υψηλή αλκαλικότητα, επιχρίσματος οργανικήςβάσης, τόσο επί του θερμομονωτικού φύλου όσο και επί της βάσεως του διαφώτιστου.

10) Σκάψιμοσε βάθος όχι μεγαλύτερο των 2 εκατοστών του αρμού διακοπής εργασιών, στη σύνδεσηπαλαιού με νέο γαρμπιλομπετόν και σφράγισή του με μη συρρικνούμενο επισκευαστικόκονίαμα. ΠΡΟΣΟΧΗ: Δεν πρέπει να ανοιχτεί πιο βαθιά ο αρμός, γιατί μπορεί νατραυματισθεί η στεγανωτική στρώση.

11) Επικόλλησητων πλακιδίων και των σοβατεπί με ελαστική κόλλα τσιμεντοειδούς βάσεως.

12) Εφαρμογήτελικού επιχρίσματος φινιρίσματος. Με ειδικό τριβίδι διαμορφώνουμε την τελικήτου όψη.

13) Αρμολόγηματων πλακιδίων με αρμόστοκο παρόμοιου χρώματος με το παλαιό.

Γιώργος Μαυρουλέας

ΔιεύθυνσηΤεχνικού Τμήματος της MONOTECH

Τηλ.Επικοινωνίας: 80 111 111 77, 210 88 41578Mobile: 6977606823

(Δεν επιτρέπεταιη αναδημοσίευση των κειμένων ή τμήματος αυτών χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τουσυγγραφέα)

ΠΩΣ ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΝΟΥΜΕ ΡΩΓΜΕΣ ΣΤΑ ΣΤΗΘΑΙΑ.

2011-12-19T11:54:00.001+02:00

Τα στηθαία αμέσως μετά τιςκαμινάδες είναι τα στοιχεία ενός κτηρίου που καταπονούνται περισσότερο απόοποιοδήποτε άλλο από τις καιρικές συνθήκες. Όπως και στις ρωγμές στιςεξωτερικές τοιχοποιίες, η κάθε ρωγμή επί του επιχρίσματος πρέπει να ερμηνευθείορθώς ως προς την αιτία που την προκάλεσε. Συνήθως ρωγμές επί ενός στηθαίουπαρουσιάζονται για τους παρακάτω λόγους:

Ρωγμή διαστολής σε συνδυασμό με ρωγμή
σε αρμό διακοπής εργασιών σε στηθαίο.

1. Ρωγμέςπου προκαλούνται από την έλλειψη αρμών διαστολής.Αυτές είναι οι πιο διαδεδομένες. Το πρόβλημα βρίσκεται στην έλλειψη τέτοιωναρμών που θα επέτρεπαν τη συστολική και διαστολική κίνηση του στηθαίου. Οικινήσεις αυτές οφείλονται στις θερμοκρασιακές διαφορές κατά τη διάρκεια του24ώρου αλλά και του έτους. Εμφανίζονται συνήθως ως κάθετες κατά το μήκος τουστηθαίου ρωγμές.

2. Ρωγμέςστους αρμούς διακοπής εργασιών. Αυτές εμφανίζονται στασημεία που το στηθαίο καταλήγει σε κάποιο τοίχο, υποστύλωμα, ή άλλη κατασκευή(πχ ζαρντινιέρα, BBQκλπ) ή από οπές που κλείστηκαν σε δεύτερο χρόνο (πχ από τρυπόξυλο κάποιου ικριώματος)ή τέλος από τμήμα του στηθαίου που επιχρίσθηκε σε διαφορετικό χρόνο από τουπόλοιπο.

Για την αποφυγήτων αρμών διακοπής εργασιών πρέπει κατά την κατασκευή να εξασφαλίζεται ημονολιθικότητα, με τους ενδεδειγμένους ανά περίπτωση τρόπους και αναλόγως τουδομικού υλικού που επιλέγεται (πχ βλητρώσεις στο σκυρόδεμα, δέσιμο της νέαςτουβλοδομής με την παλαιά κ. ά.).

Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στον αρμό διακοπήςεργασιών που συνήθως εμφανίζεται πάνω από το σοβατεπί και οφείλεται στο γέμισματου επιχρίσματος που αφαιρέθηκε κατά τη διάρκεια εργασιών της υγρομόνωσης,προκειμένου να εγκιβωτισθεί η ανύψωσή της στην περίμετρο. Το πώς αυτό μπορεί νααποφευχθεί είναι θέμα που θα εξετάσουμε σε επόμενη ανάρτηση.

3. Ρωγμέςαπό εγκιβωτισμένα σιδερένια στοιχεία (πχ κολωνοσίδερα, στύλους στερέωσης,γάντζους, κιγκλιδώματα κλπ). Οι ρωγμές εδώ εμφανίζονται εξαιτίας τηςοξείδωσης του σιδήρου μέσα στο διαβρωτικό γι’ αυτό περιβάλλον τουασβεστοτσιμεντοκονιάματος (χημική αντίδραση κυρίως με τα χλωρίδια τουασβεστίου) ή ενός ενανθρακωμένου σκυροδέματος, όπου το PH έχει πέσει κάτω από το κατώτατο όριοτης αλκαλικής προστασίας του σιδήρου.

Η οξείδωση τουσιδήρου επιφέρει την κατά 20% διόγκωσή του, θραύοντας τις ασθενέστερεςεπιστρώσεις του.

4. Βαθιέςρωγμές επί των στηθαίων που προκλήθηκαν από σεισμό.Εμφανίζονται συνήθως με διαγώνια μορφή κυρίως στις γωνίες των στηθαίων.

Χαρακτηριστική περίπτωση σαθρών επιχρισμάτων σε στηθαίο

5. Ρωγμέςεπί των επιχρισμάτων που προκαλούνται λόγω αποκολλήσεώς τους από το υπόστρωμάτους. Αυτό συμβαίνει από δύο κυρίως λόγους: α) από πλημμελήεφαρμογή του επιχρίσματος [θα αναλύσουμε σε επόμενη ανάρτηση πως πρέπει ναγίνεται αυτή με σωστό τρόπο για την αποφυγή τέτοιων προβλημάτων] β) από εισροήομβρίων από κάποιο γειτονικό ευπαθές σημείο του στηθαίου, όπου οι χημικέςαντιδράσεις, με τη δημιουργία μακροκρυσταλλικών αλατικών δομών, ασκούν δυνάμειςαποκόλλησης των επιχρισμάτων και γ) από εισροή ομβρίων σε συνδυασμό με παγετό.

6. Ρωγμέςπου προκλήθηκαν κατά την ξήρανση του επιχρίσματος ή από λάθος εφαρμογή του.Αυτές συμβαίνουν για τρεις κυρίως λόγους: α) μεγάλο πάχος επιχρίσματος πουοδηγεί σε επιφανειακή ξήρανσή του και διάρρηξη της ημισκληρυμένης επιφάνειαςαπό την εξάτμιση της εγκλωβισμένης υγρασίας στην υπόλοιπη μάζα του. β) από κακήσυντήρησή του (ιδιαίτερα αν οι συνθήκες ευνοούσαν τη γρήγορη αφύγρανση του επιχρίσματοςπχ ισχυρός άνεμος ή ηλιοφάνεια και υψηλές θερμοκρασίες) γ) από λάθος εφαρμογήτου επιχρίσματος. Για παράδειγμα πιθανόν στο πεταχτό επίχρισμα να αναμείχθηκεμεγάλη ποσότητα ύδατος, οπότε να έγινε πιο αδύναμο και πιο ελαστικό από τηνεπίστρωσή του. Ή ως τελική στρώση να χρησιμοποιήθηκε μίγμα επιχρίσματος πιοσκληρό από το υπόστρωμά του. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ ένα βασικό κανόνα τηςδομικής: σε επιστρώσεις που συνδέονται μεταξύ τους, ξεκινάμε από το πιο σκληρόπρος το πιο ελαστικό υλικό όσο κατευθυνόμαστε προς τα έξω και ποτέ το αντίθετο.

Ρωγμές σε στηθαίο που προκλήθηκαν από μεγάλο πάχος επιχρίσματος σε
συνδυασμό με σκληρότερο τελικό επίχρισμα από το υπόστρωμά του.

7. Ηρωγμή που προκαλείται στην βάση του στηθαίου από τη διαστολή της μόνωσης,όταν το τελευταίο δεν είναι κατασκευασμένο από βλητρωμένο στην πλάκα οπλισμένοσκυρόδεμα αλλά από δομές δομικών υλικών (τούβλων, τσιμεντόλιθων, πέτρας κλπ).Εμφανίζεται ως οριζόντια ρωγμή ακριβώς στο σημείο που το στηθαίο εφάπτεται τηςπλάκας σκυροδέματος, δηλαδή χαμηλότερα από την τελική στάθμη της μόνωσης, καισυνεπώς μπορεί να εντοπισθεί μόνο από την εξωτερική όψη του στηθαίου.

8. Ρωγμέςπου προκλήθηκαν από τη χρήση ελαφρότουβλων ως δομικό υλικό γιατην κατασκευή των στηθαίων, τα οποία επιχρίσθηκαν με συμβατικό επίχρισμα. [Ηαιτία που προκαλούνται οι ρωγμές αυτές αφορά τον βασικό κανόνα της δομικής πουαναφέραμε στο τέλος της 6^ης περίπτωσης].

9. Ρωγμέςπου εμφανίζονται μόνο στη στέψη του στηθαίου. Αυτές προκαλούνταιόταν έχουμε κάποιο σενάζ ως τέτοια. Συνδέεται κυρίως με συρρικνώσεις ξήρανσης ήέλλειψης αρμών διαστολής του.

ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΗ: Η επιδιόρθωση των ρωγμών διαφοροποιείταιαναλόγως της αιτίας. Σε ακριβή αντιστοίχιση με την πιο πάνω καταγραφή, θααναλύσουμε κατά περίπτωση, τις επιδιορθώσεις που κρίνουμε πως είναι οι δέουσες.

1) Σε επιλεγμένα σημεία κόβουμε με τροχό(αδιατάρακτης κοπής όταν πρόκειται για οπλισμένο σκυρόδεμα) το στηθαίο, κατάπροτίμηση κάθε 6 περίπου μέτρα, αφού προηγουμένως έχουμε ελέγξει με ειδικόεργαλείο ανίχνευσης μετάλλων, αν περνάει σωλήνας νερού ή ηλεκτρικό καλώδιο.Προσοχή: αν το στηθαίο είναι από σκυρόδεμα ο ανιχνευτής μετάλλων δε θα μπορέσεινα μας βοηθήσει, δεδομένου ότι θα ανιχνεύει το χαλύβδινο οπλισμό του. Σ’ αυτήτην περίπτωση πρέπει να ελέγξουμε αν υπάρχουν ηλεκτρολογικά κουτιά, πρίζες ήφώτα και βρύσες. Γύρω από αυτά σκάβουμε το επίχρισμα για να εντοπίσουμε τηνκατεύθυνσή τους (οριζόντια ή κάθετη) ώστε να βεβαιωθούμε ότι δε θα προκαλέσουμεβλάβη στα σημεία διαμόρφωσης του αρμού.

Το πλάτος τουαρμού πρέπει να είναι περίπου ενός εκατοστού και σε κάθε περίπτωση όταν μιλάμεγια αρμό, αναφερόμαστε όχι μόνο στο επίχρισμα αλλά και στη δομή του στηθαίου.Για να το πετύχουμε: επιδιορθώνουμε – στοκάρουμε με ταχείας πήξεωςεπισκευαστικό μη συρρικνούμενο κονίαμα τυχόν σπασίματα που έχουν προκληθεί σταχείλη του αρμού της μάζας-δομής του στηθαίου, ώστε να διασφαλιστεί ενιαίοπλάτος ενός εκατοστού στον αρμό.

Αφού διανοιχθεί οαρμός, καθαρίζουμε τα χείλη του επιμελώς και τα επαλείφουμε με ειδικόπολυουρεθανικής βάσεως (για πορώδεις επιφάνειες) αστάρι. Διαμορφώνουμε μεειδικό κορδόνι το βάθος του αρμού (κάτι λιγότερο από ένα εκατοστό βάθος) καισφραγίζουμε με αρμοσφραγιστική ελαστική πολυουρεθανικής βάσεως μαστίχη. Με τοδάχτυλό μας, αφού προηγουμένως το έχουμε βυθίσει σε σαπουνόνερο, διαμορφώνουμετη μαστίχη ώστε να ξεκινάει με καμπύλη από τα χείλη του αρμού και προς τοεσωτερικό του στηθαίου.

Στο τελικόεπίχρισμα διαμορφώνουμε εκ νέου αρμό αλλά αυτή τη φορά όχι με αρμοσφραγιστικήμαστίχη. Επιλέγουμε ειδικό προφίλ για αρμούς που κυκλοφορούν στο εμπόριο. Ταπροφίλ πέρα από το αρμοκάλυπτρό τους, έχουν στη βάση τους ειδικό πλέγμα πουεπιτρέπει την ενσωμάτωσή τους στο επίχρισμα.

Για την τοποθέτησήτους προαπαιτείται να έχουμε αφαιρέσει το επίχρισμα εκατέρωθεν του αρμού, σεπλάτος τέτοιο που να επιτρέπει το πλήρεςάπλωμα των «φτερών» του αρμοκάλυπτρου. Για την αφαίρεση του επιχρίσματος δενπρέπει να χρησιμοποιηθεί γωνιακός τροχός παρά μόνο μικρό κομπρεσσεράκι, ώστεστο σημείο κοπής του επιχρίσματος να μη λειανθεί η πλευρά του υπάρχοντοςεπιχρίσματος και μειωθεί η σύνδεση-πρόσφυση του νέου. Από την άλλη, για να μην κοπεί σε ευθείαγραμμή και συνεπώς προκληθεί δυναμική ελάχιστης αντίστασης για την εμφάνισηαρμού διακοπής εργασιών μεταξύ παλαιού και νέου επιχρίσματος.

Στοκάρισμα με μη συρρικνούμενο στόκο σε διευρυμένο αρμό
διακοπής εργασιών πάνω από σοβατεπί

2) Οι αρμοί διακοπής εργασιών επιλύονται μεδιαφορετικό τρόπο. Επειδή πάντα αφορούν τη μη καλή σύνδεση ενός στοιχείου μεένα άλλο, ουσιαστικά αναφερόμαστε σε ανεξάρτητη κίνησή τους. Για ναεξασφαλίσουμε τη σύνδεσή τους, πρέπει να ενεργήσουμε με τέτοιο τρόπο ώστε ναμην επανεμφανισθεί ρωγμή στο σημείο αυτό.

Για τηνεπιδιόρθωση απαιτείται το σκάψιμο του αρμού είτε σε βάθος, ώστε να περιλάβεικαι τη δομή του στηθαίου, είτε επιφανειακά (βάθος 1-2 εκατοστά) αν αφορά αρμόαπό συρρίκνωση (λόγω μείωσης του όγκου του από την ξήρανση) του νεότερου επιχρίσματος. Ακολούθως αφού καθαρισθεί καιδιαβραχεί ο αρμός, το σφραγίζουμε με επισκευαστικό, μη συρρικνούμενο έτοιμοτσιμεντοκονίαμα. Προσοχή, το πάχος της στρώσης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα όριατου παρασκευαστή του προϊόντος. Σε διαφορετική περίπτωση, μετά την πήξη τηςπρώτης στο επιτρεπόμενο πάχος, εφαρμόζουμε και δεύτερη ή και τρίτη, αναλόγωςτου συνολικού πάχους που απαιτείται.

Στην περίπτωση πουο αρμός προκλήθηκε στη σύνδεση παλαιού με νέο επίχρισμα, αφού διευρύνουμε τηρωγμή του σε βάθος και πλάτος και καθαρίσουμε επιμελώς, σφραγίζουμε με ελαστικόμη συρρικνούμενο στόκο. Μετά τη ξήρανσή του, τρίβουμε με σμυριδόχαρτο γιαφινίρισμα. Με παρόμοιο στόκο αλλά με προδιαγραφές για μεγάλο βάθος αρμού,προτείνουμε και την επιδιόρθωση αρμών που προκλήθηκαν από την επαφή τουστηθαίου με διαφορετικό από τη δομή του δομικό υλικό.

3) Στις ρωγμές που προκλήθηκαν από την οξείδωσηεγκιβωτισμένου σιδήρου, σκάβουμε μέχρι να τον αποκαλύψουμε πλήρως και μέχρι 1,5εκατοστά πίσω από αυτόν. Απομακρύνουμε τη σκουριά με μηχανικό τρόπο καιεφαρμόζουμε με βούρτσα ή φαρδύ πινέλο αντιοξειδωτικό και γεφυρωτικό-αυξητικόπρόσφυσης, τσιμεντοειδούς βάσεως υλικό,σε δύο στρώσεις. Κατόπιν επισκευάζουμε το σκαμμένο τμήμα με μη συρρικνούμενοεπισκευαστικό υψηλής αλκαλικότητας τσιμεντοκονίαμα. Για τον τρόπο εφαρμογής τουισχύει ότι και στην προηγούμενη παράγραφο.

4) Στις ρωγμές από σεισμό που συνήθως αφορούνθραύση της δομής του στηθαίου, είτε καθαιρούμε το τμήμα που έχει αποκολληθεί,είτε εφαρμόζουμε τσιμεντενέσεις για την ανασυγκόλλησή του.

Καθαίρεση των σαθρών επιχρισμάτων προκειμένου να απο-
κατασταθούν με νέα

5) Στις ρωγμές που προκαλούνται από αποκόλλησητου επιχρίσματος, καθαιρούμε το σαθρό επίχρισμα μέχρι να φτάσουμε στο υγιές υπόστρωμά τους. [Οέλεγχος για αποκολλημένα επιχρίσματα και σε άλλα τμήματα του στηθαίου μπορεί ναγίνει με ένα ξύλο ή μία μεταλλική ράβδο που σύρουμε ή κτυπούμε ελαφρά στηνεπιφάνεια του επιχρίσματος. Αν αυτό έχει αποκολληθεί, θα ακουσθεί ένας υπόκωφοςχαρακτηριστικός ήχος]. Μετά την καθαίρεση είτε με υδροβολή υψηλής πίεσης είτεμε συρματόβουρτσα, καθαρίζουμε επιμελώς την επιφάνεια. Η εργασία αυτή κρίνεταιαπαραίτητη για την απομάκρυνση αλάτων ή και σαπρόφυτων που μπορεί να έχουναναπτυχθεί στην ενδιάμεση κοιλότητα που προκλήθηκε. Αφού καθαρίσουμε επιμελώςτης επιφάνειες, αποκαθιστούμε το επίχρισμα. Η αποκατάστασή του πρέπει να γίνεισύμφωνα με τις δέουσες τεχνικά ενέργειες (πεταχτό πολύ ισχυρό, λάσπωμα λιγότεροισχυρό και μαρμαροκονίαμα).

6) Οι ρωγμές που προκαλούνται κατά την ξήρανσητου επιχρίσματος, εμφανίζονται ως κρακελαρίσματα στην επιφάνειά του. Αυτάμπορεί να επιλυθούν με στοκάρισμα από ακρυλικό στόκο και μετά να βαφτούν ανείναι πολλά ή να διανοιχτούν και σφραγιστούν με ελαφρόστοκο ή στόκο μησυρρικνούμενο. Αν τα κρακελαρίσματα είναι πολύ εκτεταμένα και βαθιά μπορεί ναεφαρμοσθεί επίχρισμα που χρησιμοποιείται στην εξωτερική θερμομόνωση, οπλισμένομε υαλόπλεγμα και οργανικό επίχρισμα ως φινίρισμα. Προηγουμένως οι επιφάνειεςπρέπει να έχουν προετοιμασθεί καταλλήλως, με απομάκρυνση των σαθρών, καιεπάλειψη με ειδικό αστάρι πρόσφυσης.

Ρωγμή από σεισμό

7) Η ρωγμή στη βάση του στηθαίου που προκαλείταιαπό τη διαστολή της μόνωσης, απαιτεί το στήσιμο ικριώματος και την εργασία πουαναφέραμε για την επιδιόρθωση ρωγμών από διαστολή. Το μόνο που χρειάζεται ναπροσέξουμε εδώ, είναι το ενδεχόμενο να έχουμε διαρροή από τη μόνωση. Αυτήεμφανίζει χαρακτηριστικά συμπτώματα από το αποτύπωμα της ροής των υδάτων στοεπίχρισμα ή από ροή σε ενεστώτα χρόνο. Σε μια τέτοια περίπτωση προαπαιτείται ηστεγανοποίηση του δώματος.

8) Οι ρωγμές που προκαλούνται σε στηθαίακατασκευασμένα από ελαφρότουβλα, απαιτούν την πλήρη κάλυψη του στηθαίου μεθερμομονωτικά φύλλα από διογκωμένη πολυστερίνη και οπλισμένο οργανικό επίχρισμαεξωτερικής θερμομόνωσης. Η κάλυψη μόνο με το οπλισμένο οργανικό επίχρισμα (όπωςπεριγράφεται στην 6^η περίπτωση, λίγο πιο πάνω) μπορεί να αστοχήσεικυρίως στις γωνίες των στηθαίων, όταν αυτά μάλιστα έχουν μεγάλο μήκος.

9) Οι ρωγμές σε σενάζ που αποτελούν και τη στέψηενός στηθαίου, απαιτούν κοπή με τροχό του σενάζ κάθε 4-6 περίπου μέτρα καιοπωσδήποτε στις γωνίες του στηθαίου. Η κοπή θα πρέπει να περιλαμβάνει και τονοπλισμό του σενάζ σε κάθε περίπτωση, διαφορετικά δε μπορεί να επιτευχθεί η πρόκλησηαρμού διαστολής. Το πλάτος του αρμού θα πρέπει να είναι μεγαλύτερο από 3χιλιοστά και να σφραγίζεται με αρμοσφραγιστική μαστίχη πολυουρεθανικής βάσης.Γι’ αυτό το πλάτος αρμού δεν απαιτείται κορδόνι περιορισμού του βάθους του.

Οι υπόλοιπες ρωγμές που έχουν σχηματισθεί, διευρύνονταιμε μηχανικό τρόπο και σφραγίζονται με μη συρρικνούμενο στόκο.

Γιώργος Μαυρουλέας

ΔιεύθυνσηΤεχνικού Τμήματος της MONOTECH

Τηλ.Επικοινωνίας: 80 111 111 77, 210 88 41578Mobile: 6977606823

(Δεν επιτρέπεταιη αναδημοσίευση των κειμένων ή τμήματος αυτών χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τουσυγγραφέα)